Opgeheven
Wandelen, fietsen & natuur
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Plaats reactie


ErikaE



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 20-10-2009
Antw.: 389
Di Jun 15, 2010 1:00 pm Reageer met quote

Duizendschoon is een plant die als tweejarige geteeld wordt. Het is een oude, bekende plant uit de boerentuinen. Hoe meer vocht hoe groter zijn bladeren worden. Er zijn dubbelbloemige en enkelbloemige soorten. De kleur en tekening van de geurende bloemen variëren sterk en lopen uiteen van wit tot donkerpaars in alle mogelijke schakeringen, vaak zijn ze ook tweekleurig, met op een lichte ondergrond een donker oog of een donkere ring. Deze dankbare zodevormende, bloeiende plant heeft vele toepassingsmogelijkheden: als perkplant, balkonplant, in de border, als snijbloem, in bloembakken en schalen, als randbeplanting, in de rotstuin, als ondergroei, tussenbeplanting en groentetuindecoratie. Dianthus barbatus is inheems in de Pyreneeën en van de Kapraten tot in Mantsjoerije.

Deze plantjes vormen een wortelrozet van brede lancetvormige bladeren, die in meerdere lagen op elkaar liggen, waarmee ze overwinteren en waaruit in het voorjaar de bloemstengels omhoog groeien. De bloemen blijven klein, ze vormen echter dichte schermen, soms ook zijschermen onder de hoofdbloeiwijze: ze vallen op door hun aantal en opeenhoping. De bloemstengels worden ongeveer 30 cm lang, de bloei begint in juni en duurt wel vier weken. Staan ze een beetje in de schaduw, dan bloeien ze wel tot in de herfst, al komen er steeds minder bloemen aan.

Te grote koude kan schade veroorzaken, evenals een natte winter, en ze hebben er eveneens van te lijden als ze te lang onder een dik sneeuwdek staan. Daarom moet men er rekening mee houden dat er om de paar jaar van duizendschonen niets over blijft, of misschien slechts een schamel restje, waarvan men niet veel plezier meer beleeft.

Duizendschoon kan men in het voorjaar kant en klaar bij de kweker kopen en daarna in de tuin uitplanten. Als men zelf duizendschonen wil kweken, moet men ze in juni buiten dun uitzaaien op een bedje en, als ze stevige planten geworden zijn, in de tuin uitplanten, vijf à zes rijen op een afstand van 20 cm. Er worden gevulde duizendschonen gekweekt, waarvan de bloemschermen een grotere indruk maken. De kwekers telen duizendschonen voor de verkoop van planten of voor de snij, en de bloemenliefhebber gebruikt ze voor versiering van zijn tuin of eveneens als snijbloem.

Voor een goed mengsel kan men de kleuren apart bestellen en dan voor het uitzaaien mengen, zoals de kweker doet. De liefhebber kan ze ook gemengd kopen bij kleine hoeveelheden zoals ´Indian Carpet mengsel´ of ´Rondo Mengsel´ (Okkerse zaden). De dubbele duizendschonen bloeien helaas maar met 50 % gevulde bloemen. Mooier zijn dan ook de enkele rassen, zoals ´Pink Beauty´ (rose), ´Roem van Holborn´ (wit met een rode ring) en ´Diadeem´ (donkerrood met een wit hart).






Iedere dag en in alle opzichten gaat het steeds beter met mij
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











ladyzzz1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-4-2007
Antw.: 5745
Wo Jun 16, 2010 1:02 pm Reageer met quote

Wijnruit werkt bedarend, zweetbevorderend, ontzwellend, maagversterkend en tegen zenuwkrampen. Meestal wordt wijnruit voorgeschreven als licht sedativum of als krampoplossend middel, soms eveneens als middel bij oogklachten. Ook kun je het in kleine hoeveelheden gebruiken als specerij. Sommige kruidenkundigen echter noemen wijnruit giftig en vaak wordt op het gevaar van overdosering en mogelijke allergische reacties gewezen. Nietemin met wijnruit door de geschiedenis heen een van de koplopers zijn geweest wat veelzijdigheid betreft inzake medicinale inzetbaarheid.

In de tijd van Plinius, een Romeinse arts uit de eerste eeuw na christus die twee boeken schreef over medische botanie, achtte men het kruid geschikt voor behandeling van maar liefst 84 ziekten, zo vermeldt de Kroniek der geneeskruiden van Richard le Strange. "Volgens Plinius kon men een aftreksel van wijnruit het beste in de open lucht tot zich nemen en hij vermelde ook dat doodgravers, beeldhouwers en schilders uit zijn tijd wijnruit aten om hun gezichtsvermogen te bevorderen." In een ander populair kruidenboek, Kruiden van Lesley Bremness, staat dat er meer dan een millenium later, 'Leonardo da Vinci en Michelangelo beiden beweerden dat dankzij de metafysische krachten van wijnruit hun gezichtsvermogen en creatieve vermogens verbeterd waren." Het woord metafysica legt een mooie link tussen het medische en het magische aspect van wijnruit. Immers, ook als magische plant heeft wijnruit een indrukwekkend curriculum vitae.

Vermeende en echte heksen, vaak slechts genezeressen, verwerkten in de Middeleeuwen wijnruit in veel van hun recepten. Wijnruit is ook een der belangrijkste planten in de Italiaanse heksencultus van de maangodin Diana en haar dochter Aradia. Deze Italiaanse aanhangers van La Vecchia Religione, de oude religie, gebruiken wijnruit vaak voor liefdesmagie. Dit niet zozeer als afrodisiacum met de bedoeling lichamelijke prikkels te veroorzaken, maar wel om gracieus contact te leggen op spiritueel niveua. Herb of Grace heet wijnruit dan ook terecht in het Engels.

Ook de omstreden, want extreem-rechtse standpunten verkondigen Nederlandse kruidenmevrouw Melly Uyldert prijst wijnruit voluit. De plant zou volgens haar vooral van pas komen bij het sterken van de menselijke wil, wanneer die zich verslagen voelt en de innerlijke kracht te zwak lijkt om de materie nog te kunnen beheersen. Maar ook de Katholieke kerk leek wel iets te zien in de plant en liet wijnruit in wijwater drenken om er dan mee rond te sprenkelen. Toen de Spanjaarden wijnruit meenamen naar de nieuwe Wereld, kenden de Indianen ook meteen een medische en magische rol toe aan het kruid.

De lijst van bestanddelen in wijnruit is erg uitgebreid; een vluchtige olie, een reeks cumarinen, flavonoiden en alkaloiden. Het flavonoïde rutine, ook vitamine P geheten, wordt vaak als voedingssupplement gebruikt. Rutine maakt de haarvaten minder breekbaar, werkt onstekingswerend en tegen oedeem. Een ander door studies vastgesteld feit is dat wijnruit de werking van adrenaline in het lichaam verlengt. Aan wijnruit wordt nog een hele lijst andere eigenschappen toegeschreven. Gebruik geen wijnruit tijdens zwangerschap; het is uiterst krachtig abortief. Sowieso mag je niet met onbekende kruiden experimenteren tijdens zwangerschap en borstvoeding. Ook zonder zwangerschap zijn meerdere bijwerking mogelijk; houd daarom de doses laag...

De meeste kruidenboeken adviseren niet veel meer dan 5 gram per halve liter thee te gebruiken. Bijwerkingen zouden kunnen zijn: zenuwstoornissen, maag- en darmstoornissen, opzwellen van de tong en hevige speekselvloed. Bij overgevoelige mensen kunnen zich bij het plukken van wijnruit huidirritaties voordoen. Ik raakte geintrigeerd door de plant, maar in mijn boeken over plantaardige drugs vond ik zo goed als geen vermelding van wijnruit gebruikt als genotmiddel, tenzij de verwerking ervan in de Italiaanse likeur grappa. Enkel in Rätsch' Dictionary of Sacred and Magical Plants wordt over de farmacologie van wijnruit vermeld dat de vluchtige olie sedatieve eigenschappen bezit en de alkaloiden een psycho-actieve werking hebben. Ook staat er vermeld dat de alkaloide harmaline, die onder meer in passiebloem voorkomt, eveneens in wijnruit wordt teruggevonden. Dit laatste feit vond ik vooralsnog nergens anders bevestigd, wat op zijn minst betekent dat de hoeveelheid harmaline erg laag moet zijn, indien al aanwezig.

Alexander en Ann Shullgins beweren in Pikhal: A chemical love story dat wijnruit een stof bevat die in de lever omgezet kan worden in het hallucinogeen MMDA-3a (2-methoxy, 3,4- metylenedioxyamphetamine). Dezelfde stof wordt ook aangetroffen in citrusvruchten. Mogelijk speelt deze stof een rol in het effect van wijnruit.

Nu maakte ik me nog geen illusies: de aanwezigheid van een potente psycho-actieve stof wil nog niet zeggen dat je van wijnruit makkelijk een actieve drug kunt maken. Maar ik waagde het experiment en zette een halve liter thee waarin ik een uur lang zo'n 30 gram gedroogde wijnruit en vele citroenschijfjes liet trekken. De thee had duidelijk een ontspannend effect. Het effect was niet extreem, zeker geen plotse kick, maar toch was er een duidelijke stimulatie in mijn hoofd. Ik voelde me bij vlagen letterlijk licht. Ik bespeurde een soort afstandelijkheid van de wereld om me heen. Moeilijke opgaven waarmee ik werd geconfronteerd, brachten me niet uit mijn evenwicht. De tijd leek trager te gaan.

Wijnruit bezit in ieder geval enkele markante eigenschappen. In kleine hoeveelheden is het kruid zeer geschikt in kruidenmengsels: in combinatie met efedra of maté voor een stimulerende thee, met passiebloem of damiana voor een kalmerende. Ik zie wijnruit als een soort grenssteen op het pad van de 'drugs' naar een bredere intresse voor de zachte helende eigenschappen van het kruidenrijk.




Picture resized



Men moet de gebreken van zijn vrienden kennen, maar hen er niet om haten.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ladyzzz1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-4-2007
Antw.: 5745
Do Jun 17, 2010 12:43 pm Reageer met quote




Picture resized

In de Middeleeuwen was er eens een ridder en zijn geliefde langs een rivier aan het wandelen. Bij het plukken van een bosje bloemen viel hij door de zwaarte van zijn harnas in het water. Terwijl hij verdronk gooide hij het bosje bloemen naar zijn geliefde en riep "Vergeet mij niet"..




Picture resized



Men moet de gebreken van zijn vrienden kennen, maar hen er niet om haten.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ladyzzz1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-4-2007
Antw.: 5745
Vr Jun 18, 2010 9:23 pm Reageer met quote

Passiebloem als kruid
De passiebloem heeft mooie opvallende bloemen. De plant heeft passievruchten die je op vele manieren (in de keuken) kunt gebruiken. Naast het passiefruit heeft de plant diverse nuttige eigenschappen, waarover je op deze pagina meer leest.

Eigenschappen en gebruik passiefruit | passiebloem
Kenmerken passiebloem - gebruik passiebloem - bekijk recepten met passievruchten of -bloem.
Kenmerken

Familie: Passifloraceae
Soort: Passiflora incarnata
Biotoop: Oosten van de Verenigde Staten; matig, vruchtbare grond, zon of halfschaduw
Hoogte: tot 9 m
Passiebloem is een rankende klimplant. Fijngezaagd, verspreid staand blad met 3 puntige lobben. Passiebloem heeft cilindervormige dunne stengels.

Heeft crème tot lavendelkleurige bloemen, lange violette helmdraden en gele vruchten.

Gebruik en toepassing van passiebloem
De vrucht van de passiebloem is ovaal en heeft geurend wit vruchtvlees. Van de passievrucht wordt o.a. verfrissende dranken en ijs gemaakt.

Vele Passiflora soorten hebben eetbare vruchten, grenadilla's of passievruchten geheten. Enkele specifieke soorten die passiefruit leveren zijn: Passiflora liguralis. Passiflora edulis (de paarse passievrucht), Passiflora laurifolia (de markisa) en Passiflora mollissima.

De hele plant werd door Indianen gebruikt tegen zwellingen en pijnlijke ogen en de wortel als algemeen versterkend middel. De bladeren van de passiebloem geven een middel tegen slapeloosheid en angst dat niet verslavend is. Verder helpt het hartkloppingen voorkomen en de bloeddruk verlagen. Als kompres verzacht het brandwonden en huidirritatie.




Picture resized



Men moet de gebreken van zijn vrienden kennen, maar hen er niet om haten.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


gvvianen



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 5-4-2007
Antw.: 43
Ma Jul 12, 2010 5:44 pm Reageer met quote

Voor degenen die (in de buurt van) Pieterburen wonen of er (in de buurt) op vakantie gaan. Bij Domies Toen worden regelmatig rondleidingen gegeven over eetbare planten en over de helende werking van planten. Planten kunnen veel meer dan we denken en hebben ook een veel bredere betekenis dan we weten. Kijk wel even op de site van Domies Toen voor data. Er zal bij elke botanische of andere tuin overigens wel een soortgelijke rondleiding zijn. Boekjes zijn er ook te over.

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


gvvianen



Regelmatige bezoeker
Regelmatige bezoeker
Lid sinds: 5-4-2007
Antw.: 43
Di Jul 13, 2010 11:36 am Reageer met quote

Langs elke wegkant en in elke tuin komt de paardebloem voor. Het jonge blad werkt laxerend. Een waarschuwing voor bezitters van knaagdieren, geef ze geen blad van paardebloem, of slechts in heel kleine hoeveelheden. Volkomen te goeder trouw heb ik lang geleden mijn cavia's elke dag paardebloemblad gegeven. Ze vonden het heerlijk en ik heb ze ermee vermoord. De diertjes kregen dermate diarrhee dat ze zijn overleden. Kijk dus uit.

Vrolijker is het zevenblad, aegopodium podagraria. Het is in het begin een onbeduidende plant, maar hij bloeit fantastisch en staat lang op de vaas. Het jonge blad zit vol vitamine C, je kunt er soep van maken of het gebruiken als sla. In het begin van het tuinseizoen doe ik nog vrolijk mee aan het eten van de blaadjes terwijl ik ze uittrek. Later in het seizoen is de lust je wel vergaan. Ondanks het feit dat de plant vrijwel onuitroeibaar is heb ik er toch respect voor. Zelfs na een strenge winter en alweer een jaar van mishandeling komt het weer vrolijk en fris terug.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


mirma



Superlid
Superlid
Lid sinds: 16-12-2008
Antw.: 7441
Za Sep 04, 2010 10:04 am Reageer met quote

Rhea ik kan het niet laten moet het nogeens zeggen wat een genot het is te kijken naar de bloemenpracht in de natuur dank je

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail


ladyzzz1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-4-2007
Antw.: 5745
Do Sep 09, 2010 11:05 pm Reageer met quote

Korenbloem

Korenbloem op traditionele groeiplaats
De korenbloem (Centaurea cyanus), ook wel wilde korenbloem genoemd, is een 30-60 cm hoge, eenjarige plant uit de composietenfamilie. Binnen het geslacht Centaurea is het een van de drie soorten die van nature voorkomen in België en Nederland. Hij staat op de Nederlandse Rode lijst (planten) van 2000. In Vlaanderen heeft de soort de status "achteruitgaand".

De korenbloem dankt zijn naam aan zijn traditionele groeiplaats: op de akkers tussen het graan. Doordat de plant slechts weinig ruimte nodig had, kon hij hier tussen het hoge graan overleven. Door de teelt met zuivere granenmengsels komt de plant in dit milieu vrijwel niet meer voor. In bermen van binnenwegen kunt u hem wel regelmatig aantreffen. Mogelijk neemt de plant daar de laatste jaren iets toe doordat gemeenten onder invloed van bezuinigingen bermen slechts een- à tweemaal per jaar maaien.

De trompetvormige straalbloemen met driehoekige slippen hebben een opvallende diepe kleur blauw, die aanleiding heeft gegeven tot de naam korenbloemenblauw. De voet van de buisbloempjes is paars. Een plant kan wel tot 20 bloemen vormen, die veel nectar produceren. De bloeiperiode is van juni tot augustus.







Men moet de gebreken van zijn vrienden kennen, maar hen er niet om haten.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


ladyzzz1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-4-2007
Antw.: 5745
Vr Sep 10, 2010 12:47 pm Reageer met quote

Snijhyacint
Snijhyacinten worden verhandeld met de bolbodem aan de steel (let op zand en wortelresten onder aan de steel, snij dit er ook niet zelf af). Deze kwaliteitsverbetering begon eigenlijk met een toevalstreffer. Om ondermaatse bloemen verkoopbaar te maken, sneden sommigen met de hand de bollen weg zodat er alleen een verengd stengelachtig stukje overbleef.

Tot ieders verbazing bleek dit product veel beter uit te komen en langer houdbaar te zijn dan de tot nu toe gangbare van de bol afgesneden snijhyacinten. Achteraf is hiervoor wel een verklaring te vinden. Juist de bolbodem bevat veel plantencellen die ook in de vaas efficient water en voedingsstoffen blijven opnemen. Wellicht helpen ook de reeds in het stukje bol opgeslagen stoffen een handje. Hoe het ook zij, sindsdien blijft de kern van de bol aan de hyacint zitten en belanden alleen holle bollen bij het afval.




Picture resized

De reden dat hyacinten met bolbodem beter en langer bloeien dan hyacinten zonder bolbodem, is dat deze bloemen meer opnemen en daardoor doorgroeien op de vaas. Zij ontwikkelen zich als het ware net zoals zij dat in de grond doen, compleet met bol. Het doorgroeien op de vaas ziet men doordat de bloemtros tijdens het bloeien boven het blad uitgroeit.

Hyacinten zonder bolbodem blijven meestal steken in het blad. Een voordeel bovendien is dat de bloemen met bolbodem langer zijn, dus beter te verwerken zijn in mengboeketten.




Picture resized



Wanneer de bloemen nog groen zijn, kan ver voordat de bloem bloeit, de bloemkleur worden bepaald. Die hangt namelijk samen met de kleur van de bol. Wanneer de bol wit is, wordt de bloem ook wit. Wanneer de bol gekleurd is (roodblauw) wordt de bloemkleur ook rood of blauw. Hyacint wordt ook gebruikt in parfums. De afzonderlijke bloemen van de tros worden nagels genoemd.



Men moet de gebreken van zijn vrienden kennen, maar hen er niet om haten.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Farfalla



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 20-3-2010
Antw.: 364
Wo Sep 29, 2010 12:25 pm Reageer met quote

RheaB schreef:
Op verzoek nogmaals een en ander over de Wilg


De wilg speelt een belangrijke rol in de mythologie, magie en folklore van vele culturen. Hij werd altijd in verband gebracht met dromen, kunstzinnige inspiratie en toverij. De botanische naam Salix is afgeleid van het Keltische woord sal = nabji en lis= water. Omdat de wilg snel groeit en diepe sterke wortels heeft, wordt zij vaak geplant om erosie aan de oevers van rivieren tegen te gaan. Terwijl de els koning van het water genoemd wordt, kan men de wilg als koningin zien.

De wilg is gewijd aan verschillende Griekse goden en godinnen zoals Proserpina, Orpheus, Hecate, Circe, Belenus, Artemis en Hermes. Een van de belangrijkste eigenschappen van de wilg is vruchtbaarheid. Steek je een takje in de grond, dan groeit daar meteen een boompje uit. Door zijn slanke, beweeglijke twijgen werd hij ook in verband gebracht met de slang, die aan Proserpina gewijd was.

De priesters van Asclepius legden traditioneel wilgentakken in het bed van onvruchtbare vrouwen om daarmee de mystieke slangen, fallisch symbool van de vruchtbaarheid, uit de onderwereld tevoorschijn te lokken die genezing zouden kunnen brengen.

Later veranderde de opvatting over slangen. De wilg werd gebruikt om slangen te verjagen. Asclepius zelf werd afgebeeld met een slang die zich rond een van zijn armen wond. Men geloofde dat hij daardoor macht over slangen had. De antieke Spartaanse vruchtbaarheidsrituelen van de godin Artemis demonstreerden het verband van de wilg met vruchtbaarheid en bevruchting. Mannen werden met wilgenroeden aan boomstronken vastgebonden en zo lang afgeranseld tot zij een erectie kregen om met hun sperma en bloed het land vruchtbaar te maken.

De wilg was ook een bijzondere boom voor dichters want het geluid van de zwaaiende takken inspireerde hen. De Griekse zanger Orpheus zou zijn talent ontvangen hebben van de wilg door wilgentakken met zich meegedragen te hebben tijdens zijn reis door de onderwereld. Omdat zijn talent bij Apollo erg in de smaak viel, kreeg hij van hem een lier om daarop te musiceren. Hij zou niet alleen wilde dieren met zijn muziek betoverd te hebben, maar ook bomen en de rotsen van de Olymp die in beweging kwamen om Orpheus te volgen. Oppergod Zeus vervulde de wens van Apollo en gaf de lier van Orpheus een plaats tussen de sterren.

Een reliëf in de tempel van Delphi toont Orpheus leunend tegen een wilgenstam. Met zijn handen raakt hij de takken aan.

Maar er is ook een donkere kant van de wilg in verband met dood en rouw. De Griekse tovenares Circe zou een begraafplaats met wilgen beplant hebben die gewijd waren aan Hecate en de maan magie. Mannelijke lijken werden in ossenhuiden gewikkeld en in de toppen van de bomen achtergelaten, overgelaten aan de elementen en de vogels.

Volgens de oude Keltische folklore wordt aanbevolen om een jonge wilg te planten en zijn groei te observeren. Daardoor zou de ziel gemakkelijker haar weg naar het hiernamaals vinden. In Engeland worden begraafplaatsen, vooral die in de buurt van rivieren, meren of moerassen, beplant met wilgen om de geesten van de doden te beschermen.

Het verband van wilgen met water verwijst ook naar de maan godin van oude religies. Volgens een oude traditie wordt de wilg vereerd door de Roemeense zigeuners. Dit is het feest van Green George dat op 23 april plaats vindt. Een man die een krans van wilgentakken draagt, representeert het wezen van Green George die de vruchtbaarheid van het land waarborgt, net als het water. Tijdens de avond van het feest gaat iedereen zich voorbereiden. Een jonge wilg wordt gekapt en opgericht op de plek van de feestelijkheden, versierd met kleurrijke linten. In deze nacht verzamelen zich alle zwangere vrouwen rond de wilg. Iedere vrouw legt een voorwerp of een kledingsstuk aan de voet van de stam. Wanneer een blad op één van de voorwerpen valt, zal de eigenares m.b.v. van de wilgengodin een gemakkelijke bevalling hebben.

Tijdens de schemering van 23 april verschijnt Green George in al zijn pracht. Hij slaat drie spijkers in de boomstam, trekt ze er weer uit, en gooit hen in het water van de plek waar de wilg vandaan komt. Dit gebeurt allemaal om de goodwill van de watergeesten te wekken. Vervolgens wordt de boom naar het water gebracht, in het water gedompeld om hem door de watergeesten te laten zegenen. Terug op de plek van het feest wordt hij weer opgericht. Er wordt gedronken, gegeten, plezier gemaakt en gedanst als dank aan de wilg en de watergeesten.

Magisch gebruik

Steel en handvat van de bekende heksenbezem zijn traditioneel gemaakt van de es en berk, bij elkaar gebonden door wilgentakken. Van wilgentakken worden toverstaven gemaakt. Zij bevorderen intuïtie, dromen, visioenen en inspiratie voor kunstenaars. Zij hebben ook een positieve invloed op ongewenste gevoelens zoals depressies. Van wilgenhout worden ook hangers en broches gemaakt, voorzien van runentekens. Zij zouden voor een emotioneel evenwicht zorgen.

Een takje of blad van een wilg onder het hoofdkussen gelegd zorgt voor betekenisvolle dromen.

De treurwilg staat in verband met verdriet. Door een deel van deze boom bij zich te dragen, zou het gemakkelijker zijn door alle fasen van rouw heen komen.

Volgens de Keltische boomkalender zijn wilgenmensen (maart) mooi, melancholiek, attractief en empatisch. Zij houden van alles wat mooi en smaakvol is en reizen graag. Zij zijn dromers en tegelijk rusteloos. Zij zijn gemakkelijk te beïnvloeden, maar houden er niet van om naar de pijpen van anderen te dansen.

Wilgenbast tegen pijn
Van de jonge wilgentakken worden sinds eeuwen manden gevlochten.
Maar bast en hout hadden nog een andere functie. In de volksgeneeskunde kende men de wilg als middel tegen pijn. In oude kruidenboeken van de Grieken Hippokrates en Dioskurides werden wilgenpreparaten als middel tegen koorts beschreven. Omdat wilgen in vochtige gebieden met veel muggen groeien, dacht men ook een middel te hebben tegen malaria. Het hielp!

De belangrijkste geneeskrachtige stof werd in 1828 ontdekt. Deze stof bestaat uit bitter smakende kristallen, de salicine. In iets veranderde vorm als salicinezuur was het een werkzaam middel tegen pijn, helaas met sterke bijverschijnselen zoals braakneigingen en maagbloedingen. Pas in 1897 vond Felix Hoffman een manier, om het medicament verdraaglijker te maken. Hij veranderde het in azetylsalizylzuur, het ASS. Dat werd aspirine, een middel tegen koorts, pijn en ontstekingen en zelfs om een hartinfarct te voorkomen. Intussen wordt deze stof synthetisch vervaardigd.

Plantaardige pijnmiddelen zijn vaak beter door het menselijke lichaam te verdragen dan synthetische. De wilg is niet overbodig geworden. Hij wordt tegenwoordig in plantages verbouwd om van bast en hout een natuurlijk pijnmiddel te vervaardigen.

Dit plantaardige pijnmiddel is voor alle patiënten geschikt, die bij chronische ziektes, b.v. artrose, regelmatig pijnmiddelen moeten slikken.

De meest eenvoudige manier om van de wilg een medicijn te maken tegen verkoudheid en koorts, is het zetten van thee uit wilgenbast. Voor de bestrijding van pijn zit er in de thee te weinig werkende stof.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Concierge.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 10-9-2009
Antw.: 1765
Wo Nov 10, 2010 6:50 pm Reageer met quote

Zonnebloemen


Het bloemhoofd kan wel een diameter hebben tot 30 cm. Onvolwassen zonnebloemen waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme: overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon van oost naar west.

's Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand. Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door een flexibel segment van de stengel onder de bloemknop, de pulvinus.
Tegen de tijd dat de bloem begint te openen verstijft de pulvinus, in de oostelijke stand. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten, terwijl hun heliotropisme al voorbij is.

Tegenwoordig bestaat er een kweekvorm met een hangend hoofd die aantrekkelijk is voor boeren omdat de bloemen minder beschadigd worden door vogels en vuil vanuit de lucht.

De zonnebloem bloeit van juli tot oktober.

Culinair
Zonnebloemen worden vooral gekweekt voor de zonnebloemolie, die veel gebruikt wordt in de keuken en als basis voor allerlei producten waarin plantaardige olie wordt verwerkt.
De olie bevat veel onverzadigde vetzuren en kan omdat deze goed bestand is tegen hitte voor frituren gebruikt worden.
Zonnebloemolie bevat linolzuur, hetgeen het cholesterolgehalte in het bloed verlaagt.
De zaden kunnen gepeld of ongepeld en geroosterd worden gegeten, bijvoorbeeld als tussendoortje. Ontkiemde zaden met een uitloop van maximaal 6 millimeter kunnen worden toegevoegd aan salades of sandwiches.
Zaden met een langere uitloop smaken bitter.

Bloemknoppen kunnen rauw worden gegeten of worden gestoomd en gegeten zoals artisjokken.




headbang

P.s., Zonnebloempitten zijn gezond voor Vogels.



We stoppen met spelen omdat we ouder worden.
We worden ouder omdat we stoppen met spelen.

Klik op WWW voor eerder geplaatste artikelen.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Claudine58



Nieuwe bezoeker
Nieuwe bezoeker
Lid sinds: 26-1-2011
Antw.: 3
Wo Jan 26, 2011 6:52 pm Reageer met quote

Als jullie nog info nodig hebben over bloemen en planten kunnen jullie dat op deze site vinden. Het bevat heel wat informatie Smile

https://www.magie-des-jardins.be/infos.cfm?fk_subject=7

Groeten
Claudine Smile


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Claudine58



Nieuwe bezoeker
Nieuwe bezoeker
Lid sinds: 26-1-2011
Antw.: 3
Di Feb 01, 2011 8:50 pm Reageer met quote

Hier enkele tips en enkele tuininformatie, het is voor mij heel nuttig geweest dus ik raad jullie site zeker aan Smile

https://www.magie-des-jardins.be/infos.cfm?fk_subject=5

Groeten Smile
Claudine


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Claudine58



Nieuwe bezoeker
Nieuwe bezoeker
Lid sinds: 26-1-2011
Antw.: 3
Wo Feb 09, 2011 8:54 pm Reageer met quote

Beste,

Ik ben sinds een paar jaren beginnen met tuinen en heb een heel wat prachtige planten op deze site gevonden, mijn tuin is nu echt afgewerkt
dus raad ik jullie deze site zeker aan Smile

https://www.magie-des-jardins.be/address.cfm?shopid=225

Groeten Smile
Claudine


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


WillemG.



Nieuwe bezoeker
Nieuwe bezoeker
Lid sinds: 30-6-2014
Antw.: 1
Ma Jun 30, 2014 11:23 pm Reageer met quote

Geachte ReaB,
Ik vond uw bericht over Winika cunninghamii van 10 februari 2011. Ik ben al heel lang op zoek naar deze mooie plant uit Nieuw Zeeland. Weet u misschien een adres waar de plant koop of te ruil is?

Met vriendelijke groet,

Willem G.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 7 van 7 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

Plaats reactie