Word gratis lid     Inloggen
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Home
Magazine
Foto van de Dag
Filmpjes
Recepten
Prikbord
Fotowedstrijd
Blogs
Forum
Kranten
Clubs
Tutorials
Agenda
Leden
 
Alles
Actualiteiten
Buitenleven
Digitaal
Fotografie
Gezondheid
Lifestyle
Opmerkelijk
Voeding
Wetenschap

_
Alles
Fietsen
Natuur
Tuinieren
Wandelen


Venetie en verder.





Zondag 15 mei
Kwart over tien is het als ik vertrek maar `n kwartier later sta ik weer aan de deur. Ben ik vergeten om de bidon, die ik met water gevuld heb, mee te nemen. Is dit in de haast van het vertrek of gewoon de vergeetachtigheid van de leeftijd? De lucht is grauw en grijs bij het opstaan maar bij vertrek breekt die een beetje. De afgelopen nacht is er regen gevallen en de temperatuur is 11°. Dat is anders dan `n heerlijk zonnetje en aangename temperaturen. De eerste km`s gaan over bekende wegen en bij het Amsterdamrijnkanaal beklim ik de eerste"col". Even overleg ik met mijzelf, ga ik via `s-Graveland of Oud-Loosdrecht.




Ik besluit tot het laatste, misschien meer km`s maar ik heb tenslotte vakantie en de route is, in mijn gedachten, mooier. In de omgeving van Hollandse Rading pak ik de route, uit het boek, op. Nu ik dit schrijf, 1 uur, is het 15° en breekt af en toe een glimp zon door. Ik zit op een bankje in Soest, Foekenlaan, en doe iets aan de eetlust die ik op voelde komen. Door de bossen is het nog `n natte en naargeestige bedoening, vind ik, met het ontbreken van de zon en die natte wegen. Op de vlakte waar de wind vrij spel heeft en soms de zon door komt zijn de wegen heerlijk droog. Het is aangenaam als je geen last hebt van enig opspattend water. Misschien, maar dat geef ik natuurlijk nooit toe, is het meest aangename op de vlakte dat ik daar, voelbaar, voor de wind heb. Vooral het eerste stuk vanaf huis word ik gedragen door de wind, wat een heerlijk vrij gevoel geeft. Eerste pinksterdag en nergens is iets te koop, alles is gesloten, zodoende schiet het gebruikelijke bakkie koffie er bij in. Door het naar regen dreigende weer zijn er ook haast geen fietsers langs de weg en schiet het gebruikelijke praatje er bij in. Nu is de Veluwe ook niet de meest geschikte plaats om een praatje te maken op zondag, vanwege het geloof is het vaak uitgestorven. Langs het Valleikanaal nog `n klein incident, fietst er een gezin voor mij op het smalle fietspad met `n kleine jongen op een fietsje. Vraag ik ze netjes om te blijven fietsen op het pad dan ga ik er langs door het gras. De jongen kijkt achterom en raakt de macht over zijn stuur kwijt en rijdt tegen de bobkar aan. Helemaal onder de prut en janken dat jong. Geeft de vader de schuld aan de kar, ik ben maar gauw vertrokken want er was verder geen schade dan alleen de schrik en de vuile kleren. In Leusden, volgens mij het Wassenaar van Amersfoort, is het een zoekplaatje maar na een paar keer vragen kom ik er uit. Kwart over vijf is het als ik camping de Steenoven oprijdt bij Slijk-Ewijk. Van het weerbericht begrijp ik dat ik morgen waarschijnlijk net buiten de regenzone blijf. Nu zit ik al zowat `n uur in de zon, uit de wind, te eten, drinken en schrijven. Geen drup water gehad vandaag, wel donkere luchten gezien maar daar hield het gelukkig mee op. Ik heb een nieuwe teller gemonteerd op de fiets die veel aangeeft waaronder de temperatuur, vandaag heb ik 16° gezien en een minimum van 10°. Vandaag goed fietsweer, bewolkt met af en toe een zonnestraal maar nu, 7 uur, glas helder. 126 km in 6:14 uur, gem. 20.2 km.

Maandag 16 mei
Heel Gennep doorgereden voor `n kop koffie, niets gevonden. Heb ik toch geluk, enkele km`s verder koffie, zijn al om 8 uur open. Komt er gelijk een ploeg toerrijders aan, dus is er ook veel aanspraak bij de koffie, met appelgebak. Bij het opstaan erg mistig dus veel kleren aan bij het vertrek. Gelukkig al `n half uur later de eerste kleding weer in de tas. Het is gewoon zweten bij de klim van de Waalbrug. Stralend zonnig is het zo rond 10 uur, dus weer uitpellen. Als ik achterom kijk zie ik de dikke bewolking naderen. Nu, bij de koffie, is de temperatuur al weer aardig gezakt en ben ik blij dat ik binnen zit. Hier in het rivieren gebied is het wat ruimer van zicht dan gisteren in de toch wel beboste Veluwe. Elke zonnestraal pak je hier op. Net na Nijmegen heb ik het eerste uitstapje al naar Duitsland want de weg slingert zich hier rond het grensgebied. De bidon waar ik gisteren voor terug ben gegaan heb ik niet veel plezier van gehad. Gisterenavond heb ik al m`n bidon`s in de toiletruimte laten staan en dat is de enige die weg is, jammer, pootjes gekregen zeker. Het plan om op de pont foto`s te maken komt niets van terecht, er komen zoveel vragen op mij af van de mede passagiers en de pontbaas heeft ook veel verhalen te vertellen. Ik schrijf dit in Broekhuizen waar ik op het dorpsplein de tent droog en eet. Die wil wel drogen met `n klein beetje zon en die warme stenen ondergrond met een temperatuur van 17°. In Arcen mis ik weer eens `n weg of ik kan geen kaart lezen. Het valt ook niet mee om op de weg, de kaart en de omgeving te letten. Het heeft ook `n voordeel, dat verkeerd rijden, want ik spreek `n man die volgende week naar de middellandsezee gaat fietsen. Hij wijst mij de juiste weg naar Venlo. Ik fiets, vanaf Broekhuizen, in korte mouwen. Het is gewoon druk met fietsers langs de weg. Het pontje bij Kessel is zo vol met fietsers dat er van de, meer dan 10, auto`s maar 3 meegaan. Gestrand ben ik op camping Maasterras in Swalmen. Gelukkig met `n betere douche dan gisteren, daar was het muntje er in, de kraan ontbrak, en gelijk water. De douchekop hing zo hoog dat het water koud was voor het op m`n lijf kwam. Nu heerlijk warm water met een flinke straal en nog `n minuut meer ook en dat voor het zelfde geld. Heerlijk biertje, grimbergen, op het terras van `n watersportvereniging met uitzicht op de rivier. Het weer is alles meegevallen, ik begon met 6° en ik heb 19° gezien. De weerberichten zijn niet slecht, er komt wat luchtdrukstijging, dus wie weet. Vandaag 125 km, gemiddeld 19,5km.

Dinsdag 17 mei
Het is weinig inspirerend weer om te schrijven en foto`s te maken. Bij vertrek, 8.15 uur, is het slechts 7° en nu bij de koffie, 11.15 uur, in Hilfahrt is het 8°. De lucht ziet er somber uit. Het enige waar ik warm van blijf is het onverharde pad langs de Ruhr. Vannacht heeft het geregend, maar ondanks dat heb ik de tent droger ingepakt dan gisteren. Kwart over een en ik zit in Altenburg op `n bankje, uit de wind, en eet m`n sneetje brood. De temperatuut is niet om over naar huis te schrijven 11°. De zwaluwen vliegen hier akelig laag over de grond, zou dat slecht weer inhouden? Ik moet hier `n keus maken, ga ik over 10km naar de daar aanwezige camping of ga ik door en zoek `n hotel. Ik besluit om door te gaan en af te wachten waar het schip strandt. Zo uit de wind is het nog best te doen. Het vervolg van de route is vrij makkelijk, ik volg de borden van de Rur Ufer Radweg. Vanaf Zulpich is het `n zoekplaatje en ik neem rechtstreeks de weg naar Euskirchen. Ondanks de kou koop ik hier een ijsje, ik lijk wel gek! Maar het is "zo lekker". Hier, in Euskirchen, moet `n goedkoop hotel zijn en dat lijkt mij wel wat na meer dan 100km. Snel heb ik het gevonden en meld mij bij de receptie, nemen ze geen gasten aan voor 1 nacht. Nu is het een zoektocht, Kleinbüllesheim, Kuchenheim, allen vol. Ik heb wel mijn bedenkingen over dat "vol". Ik geloof er namelijk geen barst van. Ze zien de bui al hangen, die ouwe kerel voor een nacht huisvesten voelen ze niet zo veel voor. Terug naar Euskirchen en het eerste het beste hotel gestopt en raak. Wel vragen ze netjes of ik weet wat het kost en ik knik en denk, `n rib uit m`n lijf. Ik kook op de kamer want € 70, - is wel erg veel als je € 8, - à € 10, - voor een campingplaats gewend bent. Het was koud vandaag, maximum van 11° heb ik gezien op de teller. Ongeveer anderhalf uur heb ik zonder muts en handschoenen gereden en toen heb ik ze weer snel aangedaan. Veel onverhard gereden, in mijn gedachten wel 50 km. Ik heb het niet nagekeken of uitgerekend, daar heb ik geen zin in want dan valt het misschien tegen. Door de regen, van de afgelopen nacht, zijn sommige paden spekglad. Het vraagt dan de nodige stuurmanskunst om al die plassen te omzeilen. Het is jammer dat je daardoor niet zo veel van de omgeving ziet en geniet. Ik moet te veel op het wegdek letten. Vandaag met die zoektocht naar `n slaapplaats meegerekend, 145 km met een gemiddelde van 17,6 km in 8:15 uur

Woensdag 18 mei
Jé, wat `n temperatuur. Het is over 11 en nog maar 9°. Het eerste klimmen heb ik achter de rug en in de afdaling is het gewoon koud. Vanmorgen, bij het ontbijt, heb ik flink gebunkerd want dat mag wel voor dat geld. Er was zalm, vlees, paling, vers fruit, yoghurt en nog veel meer. Heel hebberig heb ik van alles wat gegeten, ik bedoel veel gegeten. Nu ik dit schrijf kijk ik, richting Remagen, uit over de Rijn. De vlaggen staan aardig strak, ik denk aan windkracht 4. Niet dat ik het erg vindt want ik heb de wind in de rug. Ik ben hier als eerste binnen gekomen, voor de koffie, maar langzaam loopt het aardig vol. Allemaal strakke gezichten van de kou. Bij het vertrek, vanmorgen, was het maar 7°. De mensen die langs de Rijn wandelen hebben allemaal dikke jassen aan en de kragen hoog op. Zelf heb ik ook de nodige kleren aan en de muts en handschoenen ontbreken niet. Gó, wat zou de koffie hier wel kosten, het is geen kop maar `n schaal vol. Om mij nog wat te warmen neem ik een 2e "schaal"koffie. Voorlopig gaat de route langs de Rijn. Als ik Remagen verlaat, 12 uur, is de temperatuur opgelopen tot het ongelofelijke getal van 13° en kunnen muts en handschoenen in de tas. Regelmatig zie ik, aan de overkant, de druiven groeien op zuidelijke flanken van de hellingen. Het mag wel iets warmer worden anders komt daar geen snars van terecht. Hoewel, nu ik zit te schrijven en eten in Andernach, uit de wind met af en toe een vleugje zon, is het best uit te houden. Lekker appeltje gegeten wat ik heb meegenomen van het ontbijt. Ondanks de wat koude wind schommelt het tussen de 13° en 15°, net niet goed genoeg voor de korte broek. In Koblenz lopen nog aardig wat mensen langs de Rijn maar de terrasjes zijn allemaal erg leeg. Een bijkomend voordeel is dat de wind in de rug blaast, behalve het stuk tussen Spay en Boppard waar de Rijn een slinger maakt. Na 4 uur breekt er soms een beetje zondoor en loopt het kwik wat op naar vakantie temperaturen. Als ik naar de vlaggen kijk staan ze aardig strak, dan kan je wel spreken van behoorlijk wat wind. Omstreeks half 6 ben ik op camping Friedenau in St. Goar. Er staan nog wat Nederlanders maar meer dan gedag zeggen is er niet bij. Nog `n rondje gelopen en wat overeenkomsten gezocht, want in mijn gedachten ben ik hier eerder geweest. Ik denk in 1992 maar dat moet ik thuis maar eens nakijken. Bij een biertje eerst eens door het routeboek gebladerd en voor morgen een camping gezocht. Van die € 70, - , van de afgelopen nacht zou ik zowat wakker liggen. Morgen heb ik dan `n makkie want over 85 km is er al een slaapplaats, als ik niet verkeert fiets! Bij de tent, in donker nog wat geschreven, omstreeks half 10. Ik hoor de koekoek roepen, morgen regen! Vandaag 132 km in 7:15 uur, gemiddeld 18,2 km.

Donderdag 19 mei
Half 1 en ik zit, voor de 2e keer langs de kant van de weg, Grobwinterheim, maar nu in ontbloot bovenlijf en in de zon. De eerste keer is een leuke ontmoeting met het echtpaar Groot uit de Zaanstreek. Ik fiets in reclame kleding van mijn eigen fietsenzaak en daar staat mijn naam op maar dat realiseer je je dan niet altijd. Wordt er opeens, door tegenliggers, geroepen, hé Klaas. Ik denk krijg nou wat en knijp in de remmen en draai om. De tegenliggers doen het zelfde en we raken aan de praat. Ze hebben, natuurlijk, alleen de naam op het shirt gezien en geroepen. Vraagt de vrouwelijke helft of ik trek heb in koffie, natuurlijk. Zijn ze net een picknick plaats voorbij gereden, dus zij terug, daar hebben we heerlijk, in de zon, koffie gedronken. Gebakje er bij en heerlijk kletsen over waar we heen gaan en vandaan komen. Ze hebben gewoon een thermosfles met heet water bij zich en oploskoffie voor onderweg. Bij Bingen-Gaulsheim ben ik van de route afgegaan en heb wat langer de Rijn gevolgd, tot Ingelheim-Nord. Lange stukken onverhard. In Ingelheim heb ik de route weer opgepakt. Ga ik daar, fietsend, de stoep af met fiets en kar verlies ik een klomp. Komt er een mijnheer achter mij aan die mij daar opmerkzaam op maakt. Terug, klomp opgehaald en wat beter aan de kar bevestigd. De wind heb ik tegen en ik denk wel windkracht 4 en gelukkig wel wat afzwakken in de loop van de dag naar geen 3. Wel koud, bij het opstaan, staat de thermometer op 3°. In Niederholm ga ik op een terras zitten bij een Italiaan. Natuurlijk rap praten die mannetjes van alles vragen en erg populair doen maar wel erg aardig. Hier ben ik naar het toilet geweest en heb mij verbaasd over de luxe daar. Het is ongeveer 4 uur als ik op de camping in Oppenheim arriveer. Dat heb ik weer, is de camping opgeheven. Nou ja, opgeheven is een groot woord het is een privé camping geworden en daar ben ik niet welkom. Hoe nu verder, ik heb geen zin om verder te gaan. Dan maar doen of ik nergens van weet en boven in het restaurant naar een campingplaats vragen. Daar vertellen ze mij wat ik al weet maar ik doe of dat niet zo is. Mag ik op het terrein van het restaurant staan, naast het hek van de camping en aan de oever van de Rijn. Ik mag van het toilet van het restaurant gebruik maken maar de douche schiet er bij in. Daar leg ik mij uiteraard niet bij neer. Al een poosje volg ik, met mijn ogen, vol belangstelling een man die met een bos sleutels de toiletruimte, buiten het hek van camping, aan het schoonmaken is. Ik er op af en wil wat vragen maar voor dat ik een woord uitbreng zegt de snauwerige man, alles is privé. Daar moet ik het dan maar mee doen. Het is wel `n streep door de rekening want ik heb gehoopt, met dit mooie weer, hier wat te wassen. Morgen maar extra vroeg weg, de eerstvolgende camping is 125 km verder, en hopen dat ik daar op tijd ben voor het noodzakelijke wasje. Vandaag `n makkie, 86 km in 5:07 met een gemiddelde van 16,8 km

Vrijdag 20 mei
Het is half elf en ik zit, in Lorsch, heerlijk in de zon op een terras en geniet van het bakkie koffie. Sinds `n uur fiets ik in zomerse uitrusting en dat bevalt mij wonderwel, heerlijk is dat. Hier ben ik voor de derde keer het spoor beister. Op een of andere manier heb ik er moeite mee om twee dingen gelijk te doen, kaart lezen en van de omgeving genieten. Geloof het of niet maar om 7 uur zat ik al op de fiets en al snel ging ik over op de zomerse uitrusting. Ongekend deze temperaturen en die zon na de kou van de afgelopen dagen. Wel weer een aparte ervaring, wild kamperen, je tanden poetsen met het water uit de bidon. Het is dwalen, keren, draaien en verkeerd rijden. Ik denk dat ik na 4 uur wel `n uur door de bossen gedwaald heb zonder te weten waar ik mij bevond. In mijn beleving ben ik 2 keer in Leutershausen geweest. Helemaal bruin heb ik het gebakken tussen Heidelberg en Bruchsal. Ben ik in de omgeving van Reilingen dacht ik dat het St. Leon al was. Klaas maar zoeken over die onverharde paden. In de omgeving van Ladenburg was ik het zat en ben rechtdoor naar Heidelberg gereden. Daar heb ik de route weer opgepakt. Het ongeduld voerde daar weer voor even de boventoon. Je kunt wel merken dat je hier wat zuidelijker komt want ze zijn hier, buiten, al aan het aardbeien plukken. Vandaag in het begin een streek met veel tuinbouw en later op de dag veel bossen. Nieuwsgierig ben ik hoe ik slaap vannacht, langs de camping loopt een drukke verkeersweg! Het is hier een ongelofelijke luxe hier, als je naar de toiletruimte gaat dan lijkt het wel `n showroom, zo mooi, hypermodern en luxe. Vandaag ben ik begonnen met 11º en in de loop van de dag oplopend tot 25 º. 147 km in 8:38 uur, gemiddeld 17 km.

Zaterdag 21 mei
Dreigende lucht als ik uit de veren kom en een uur later op de fiets stap. Een aardige buurvrouw vraagt nog of ik een kop koffie of thee wil. Zoveel aardigheid kan ik niet weerstaan en stem toe, heb ik dat staande opgedronken. Dat had van mij niet gehoeven want dan vraag je die persoon toch ook even binnen in je caravan. Gisteravond heb ik een tijd met haar man staan praten. Een gepensioneerde huisarts uit Emmen. Heeft `n batavus racefiets, van de bankgiroloterij, van zijn fietsenmaker te leen meegekregen voor de vakantie. Hij heeft `n nieuwe besteld maar die was er nog niet toen hij met vakantie ging. Nauwelijks `n half uur op de fiets of ik moet onder `n afdak schuilen voor de regen, wel een tegenvaller na dat mooie weer van gisteren. Nu, om half twaalf, heb ik de eerste pauze in Ispringen en drink `n lekker bakkie. Voor mijn gevoel ben ik nog geen barst opgeschoten. Het is `n soort benauwd warm, je hoort en ziet alles groeien met dit weer. Het ruikt dan ook zo lekker in de natuur, je snuift gewoon de ruimte en de vrijheid op. Zie ik de ober met `n heerlijk gebakje lopen en dat doet mij besluiten om nog maar `n koffie te nemen maar dan met. Moet ik eerst naar buiten, heeft een vent met `n tractor de fiets geraakt, gelukkig niets aan de hand. Na de pauze weer in zomerse uitrusting, 20º. In Wurm gebruik ik het middagmaal in een parkje. Drie uur is het als ik in Weil der Stadt de inwendige mens verzorg.De was, die ik gisteravond heb gedaan, is wonderwel droog. Als, af en toe, de zon doorkomt dan is het gewoon warm. Gelukkig heb ik de, droge, was in de tas gedaan want het regent, voor even, flink. Na de bui gaat alles, weer, verkeerd. In Ehningen, richting Hildrizhausen, blijf ik weer draaien en keren en ben `n half uur later weer in, juist, Eheingen. Aangekomen in Hildrizhausen moet ik, volgens het routeboek, door een natuurgebied. Staat er in het boek, door het hek links, zie ik een hek en ik er door. Herinner ik mij opeens dat er ook in het routeboek een plattegrond van deze rit staat met het laatste stuk alleen afdalen en ik ben aan het klimmen. De conclusie is snel genomen, ik zit grenzeloos fout. Terug en door het goede hek, dat enigszins verscholen ligt achter een schuur. Bij begin asfalt direct rechts, dat doe ik, zit ik weer fout. Is alleen het kruispunt van asfalt. Gelukkig heb ik het deze keer sneller in de gaten en keer terug. Maar even aan een toevallige voorbijganger de weg gevraagd en vanaf dat moment niet meer in het boek gekeken maar de gewezen weg gevolgd. Nauwelijks ben ik in Tübingen van het onverharde af of de bobkar begint te slingeren, lek. Nog nooit heb ik in de vakantie`s lek gereden dus raad eens waar de plakspullen liggen, juist, helemaal onderin de tas. Alles op straat, plakspul gevonden en de binnenband er uitgehaald. Krijg ik geen lucht in de band, is het gat zo groot? De pomp doet het uitstekend, maar het gat is niet te vinden. Daar komt mijn redder aan, een man van ongeveer mijn leeftijd, en vraagt wat het probleem is, lekke band. Loopt weg en komt terug met een hogedrukpomp en helpt mij. Het lek is snel gevonden, de man kijkt de buitenband na en loopt weer weg. Als hij terug komt heeft hij een paar plakboeken bij zich van een fietstocht, rond de Oostzee, die hij heeft gedaan met een zelf gebouwde aanhanger op 2 wielen. Al met al ben ik zo weer `n half uur verder en het is al zo laat door al dat dwalen. Aangekomen in Tübingen rij ik wat rond en zoek, zijn er 2 dames, op racefietsen die mij wenken en vragen, in mijn moerstaal, wat ik zoek, `n camping. Is de ene dame een Belgische wat het praten wat makkelijker maakt. Zo ben ik snel bij de brug over de Neckar en daar vraag ik naar de Eberhardsbrücke, daar hebben ze nog nooit van gehoord. Ik sta met de handen in het haar want daar moet ik overheen naar de camping. Vertwijfeld blijf ik staan en kijk, verloren, in het rond. Maar weer vragen en nu aan een echtpaar van mijn leeftijd, raak, ik sta op de goede brug. De camping is nu snel gevonden, kwart over 8, maar inmiddels is het wel al half 9 voor de tent staat. Onder het opzetten doe ik mijn gebruikelijke telefoontje naar het thuisfront, deze keer naar Brenda. Warm eten doe ik niet meer zo laat, ik ben bang dat ik dan slecht slaap. Vandaag veel onverharde kilometers na een regenbui, dus ik hoef hier niet te vertellen hoe de uitrusting en Klaas er uit zien. Ik zie er uit als `n varken wat heerlijk in de modder heeft liggen woelen. Kom ik onder de douche vandaan, 10 uur, valt het water met bakken uit de lucht. In het donker noteer ik de km`s en dan gaat er iets mis met de teller, 135 km met een gemiddelde van 16 km.

Zondag 22 mei
Veel regen vannacht. Het is 8 uur, ik hoor geen regen meer, als ik besluit om mij reisvaardig te maken. Met dreigende luchten vertrek ik `n uur later. Ik neem mij voor om niet meer onverhard te gaan vandaag, al die prut zooi. Een stel smerige kleren in de tas is meer dan genoeg. Het bevalt mij wel over het asfalt al is de weg vaak nog nat. De temperatuur is dusdanig gezakt dat ik wat meer kleren aan moet trekken, komt dat door de hoogte waar ik mij op bevind? 737 m. In Melchingen, half 12, neem ik de eerste pauze. Ik heb het idee dat de kerk uit gaat want het loopt vol. Even was ik de enige gast maar nu is alles bezet en voel ik mij min of meer een indringer. De cappuccino is aan de lauwe kant, desondanks neem ik een tweede in de hoop dat die beter is. Helaas een vergeefse poging, net zo lauw als de vorige. Het is `n hele klim geweest naar Melchingen maar ik denk dat ik het moeilijkste voor vandaag achter de rug heb. Kom ik buiten regent het, gelukkig, maar `n paar minuten. Gisterenavond heb ik al besloten om vandaag, naar de volgende camping, maar 70 km te gaan. In Hettingen gebruik ik op een, weinig inspirerende, parkeerplaats het middag maal. Dat is het risico als je de route niet aanhoud. Ik denk dat ik met dit asfalt alternatief voor `n deel geluk heb, het is zondag en dan niet zo druk langs de weg. Kijkend in de lucht zie ik de zwaluwen hoog vliegen, mooi weer! Ik denk er over om weer op de zomerse toer te gaan en in korte broek te gaan fietsen. Ongelofelijk, ik ben op een camping langs de Donau, wie had ooit gedacht dat ik daar nog eens zou komen. Niet zo veel gefietst, om 3 uur staat de tent. Heerlijk douchen, de was doen, en dan even in de zon zitten. Voor de douche en toiletruimte krijg ik een sleutel waar ik € 10 borg voor moet geven. In de stad heerlijk op een terras gezeten en mij bezondigd aan een heel groot ijsje en bier. Wel betrekt de lucht, half 6, weer. Houden we het droog? M`n mooie zonnebril kan ik weer opbergen. Vandaag `n halve rustdag en geen meter onverhard, daar heb ik voor even schoon genoeg van na die prut zooi van gisteren. Veel gezien van de omgeving met die mooie asfalt wegen. In het begin heb ik aardig wat moeten klimmen. Ik had het idee dat ik wat slappe benen had, of is het de leeftijd, na dat avontuur van gisteren. Als het weer het toelaat ga ik morgen naar de Bodensee. Op papier 110 km. Ik loop nog even naar de stad, half 8, maar ga terug want het regent iets en ik heb te weinig kleren aan. Ga ik maar even het gebruikelijke biertje in het restaurant van de camping halen. De lucht betrekt steeds meer het is zelfs haast donker, 8 uur. De Rohloffnaaf vertoond wat kuren vind ik, er is `n versnelling die af en toe overslaat en ik krijg het er niet uit met afstellen. 72 km in 4:21 uur, gemiddeld 16,6 km.

Maandag 23 mei
Kwart voor 8 en ik ben al `n uur uit de slaapzak maar het regent. Het ziet er donker en somber uit en er staat geen zucht wind. Het is te hopen dat het gaat zoals gisteren, toen kwam de spreuk, regen voor achten kan je op wachten, ook uit. En het dreint maar door, of er geen eind aan komt. `n Kwartier geleden was ik, gematigd, optimistisch, toen zag ik enig licht in de verte, of wilde ik dat zien! Half elf en de regen sijpelt maar door. Ik heb maar `n keer koffie gezet en mij wat bezig gehouden met de route voor de komende dagen, kortom ik verveel mij. Regen, regen en nog eens regen. Het lijkt elk uur harder te gaan. Ik ga maar wat boodschappen doen in de stad dan kan ik eten. Kom ik de winkel uit, wat zie en voel ik, eindelijk droog. Snel eten en inpakken. Vanmorgen heb ik kennis gemaakt met 2 mannen uit Wezep, Evert en zijn collega. Dat is een Oostenrijker, geboren in Wenen, al jaren werkzaam in Nederland. Nu hij met pensioen gaat moet hij zijn belofte aan Evert nakomen en op de fiets naar Wenen. Hij heeft een 2e hands bob gekocht van zijn fietsenmaker en is zeer onvoorbereid vertrokken. Het verhaal wat hij, Evert, verteld staat bol van de pech die ze hebben gehad. Evert blijft maar praten, ook als ik de tent afbreek staat zijn mond geen moment stil. Half 2 zit ik op de fiets. Is de receptie pas om 2 uur open en ik heb de sleutel nog van de toiletruimte. Terug en het gesprek met Evert maar weer oppakken. Zijn tent staat onder een grote luifel en zodoende is het daar aardig droog. Na 5 minuten praten, alleen Evert is aan het woord en dat is bijzonder want in de regel weet ik ook mijn mond te roeren, vraagt hij waarom ik nog niet vertrek. Ik vertel van de € 10, - borg en onmiddellijk haalt hij die uit zijn zak zodat ik kan vertrekken. Regenjas aan, regenjas uit en dat nog `n paar keer. Op het laatst regent het niet zo erg, ik word er net niet nat van. Net na Neubronn gaat het steeds harder regenen zodat schuilen een noodzaak is. Dat doe ik bij een boerderij. De boer komt `n praatje maken en verteld dat na het korte klimmetje, bij Langgassen, het een lange afdaling is naar de camping in Obersiggingen. Als de regen iets minder is groet ik hem en vertrek. Drijfnat en koud word ik van het opspattende water in de snelle afdaling. Aangekomen op de camping moet ik het inschrijfformulier invullen, dat kan ik niet van de koude handen. Eerst tent opzetten en onder een hete douche en dan terug komen zegt de dame aan de receptie. Natuurlijk vandaag weer extra km`s gemaakt door verkeerd rijden. Staat de tent en het is gelijk droog. Ik schrijf hier in een soort recreatiezaaltje, waar ik ook de batterij van het fototoestel mag opladen. Natuurlijk drink ik hier het gebruikelijke biertje. De dame van de camping waakt over mij als een kloek over haar kuiken. Ze is bang dat ik iets te kort kom. Morgen is het beter weer komt ze mij vertellen. Arie aan de telefoon gehad, te lang, en hem de plannen vertelt voor de komende dagen. Ik ben er zeker van dat ik in Prato di Stelvio de tent op de camping zet, de bagage achterlaat, en nog `n keer het avontuur aanga en de Stelvio beklim. Vandaag,11º en regen, 59.4 km in 3:29 met een gemiddelde van 17 km.

Dinsdag 24 mei
Wat `n natte zooi en ik maar verkondigen dat ik nooit in de regen fiets. De kleding valt wel mee maar de tent en het extra grondzijl, de schoenen, mouwtjes en ¾ beenstukken daar kan je het water uitwringen. De schoenen vind ik altijd erg want dan blijven je voeten zo lang koud. Veel hop, aardbeien en fruit teelt onderweg, Ik zit hier in Langenargen, op `n terras, aan de koffie met gebak, in het zonnetje met de mooie zonnebril op. Schoenen uit, korte broek en mouwen en nog `n lekker bakkie bestellen. Jammer dat ik hier niet over de Bodensee kan kijken maar vanaf deze plaats gaat de weg er iets vanaf. Het is de bedoeling om niet verder te gaan dan Bregenz waar `n camping is. Daar ga ik wassen en vooral veel drogen. Het is hier heel erg toeristisch met wandelaars en veel fietsers, vooral gezinnen met kinderen, al die kinderen dragen hier een helm. In Bregenz ben ik gestrand op camping Lamm, een beetje rommelig. Het lijkt `n beetje op een woonwagenkamp. Het toilet en de douche ruimte zijn schoon en dat valt mij, gezien de toestand van de camping, erg mee. Ruimschoots heb ik de tijd om de vuile was te doen en het ziet er naar uit dat ik die droog op kan bergen. Heerlijk, met dit mooie weer, een poosje door de stad gelopen en een lekker biertje gedronken op `n gezellig terras. Bij het boodschappen doen vraag ik aan het meisje `n gesneden brood, dat kan en ze gaat met een mes aan de gang om het gevraagde te leveren, wat lief. Ik hoop wel dat ik de weg naar de camping kan vinden, het bier valt iets verkeerd. Veel foto`s maak ik, waar ik er, jammer genoeg, maar `n paar, in dit dagboek, van kan laten zien. Lekker maaltje gekookt en nog even naar de Bodensee, op de fiets, waar ik geniet van de zonsondergang en weer veel foto`s maak. In de warmte van de avond voel ik de benen en armen gloeien wat, vermoed ik, betekend dat er morgen veelvuldig met zonnebrandolie gesmeerd moet worden. De receptie blijft gesloten wat betekend dat ik deze nacht voor nop slaap. Gratis douchen en wassen en niemand die je komt vragen om te betalen. Terwijl ik hier zit en schrijf zie ik verschillende mensen, fietsers, kijken en rechtsomkeert maken. Ik schreef het al eerder, de accommodatie ziet er niet erg fraai uit. Thuis woon ik betrekkelijk dicht bij het water en nog nooit heb ik er bij stil gestaan dat de zonsondergang zo mooi is. Ik moet meer naar de plas gaan kijken en het fototoestel meenemen. Vandaag 63 km in 3:37 uur, gemiddeld 17,4 km

Woensdag 25 mei
Kwart over 7 op de fiets en het weer is stralend. Vanaf Diepoldsau gaat alles weer glad verkeerd. Ondertussen ben ik er achter dat ik te ongeduldig, te veel met andere dingen bezig ben. Het is toch `n vorm van gebrek aan concentratie dat verkeerd rijden. In die omgeving heb ik ruim `n uur voor jan joker in het rond gereden. Zonder het te hebben gemerkt kom ik in Zwitserland uit. Daar kom ik achter als ik een versnapering koop en betaal. Wat duur denk ik als ik de euro`s neerleg, zegt het meisje, het zijn Zwitserse france maar wij accepteren ook euro`s. Ik ben totaal van slag en denk, wat overkomt mij nu. Het blijft een ramp en ik verveel de lezer er mee maar ik ben weer van de route hier in Feldkirch. Het zadel wat ik voor deze reis heb aangeschaft lijkt mij geen lang leven beschoren, het barst aan alle kanten. Moet ik onderweg aan een nieuw zadel ? Ongemerkt ben ik ter hoogte van Nenzing weer op de route. Jammer de Silvrettapas is gesloten. Het alternatief is de Arlbergpas. Volgens het boek lichter en korter. Vanwege de zon heb ik een pet opgezet, een verbrand hoofd heb ik geen trek in. In Wald am Arlberg nog even de weg naar de camping vragen en snel gevonden. Wat een prachtige accommodatie is dit. Helemaal ingericht voor de wintersporter. De hele camping, helemaal omsloten door bergen, staat vol met stacaravans waarvan er maar een enkele bezet is. In de kantine ben ik de enige gast. Er staat, heel toepasselijk, een jodel CD op, we zij tenslotte in Tirol. De eigenaar neemt het geld, € 12, aan en ik krijg geen rekening, zwart geld ! God straft onmiddellijk, de vorige nacht voor nop en nu dubbel. De winter is de drukste tijd, dan komen de mensen om te skiën, hier op de camping, verteld hij mij bij een glas bier. Nog even wat rond gelopen door het dorp, dat ben ik zo door, er is geen barst te beleven. Begin ik bij het 2e biertje toch plannen te maken om morgen over 2 passen te gaan. Maar ik beloof mij zelf wel om te kijken hoe het loopt onderweg. Ik ga mij niet afpeigeren. Na 70 km en na 110 km is er een camping. De laatste net voor de top van de Rêsiapas, tegen de grens aan. De bedoeling is dan om vrijdag in de morgen aan te komen in Prato di Stelvio en in de middag de Stelvio te beklimmen en te bedwingen. Lekker dromen bij dat glas bier! Vandaag heb ik een temperatuur gezien van 28º, 102 km in 6:32 uur, gemiddeld 15,6 km.

Donderdag 26 mei
Ongeveer 2 uur heb ik over de klim gedaan, half 10 ben ik boven, en voor m`n gevoel is het best zwaar geweest. 13% geeft de teller aan op het meest steile stuk. Al snel na het verlaten van de camping ga ik over op de zomerse uitrusting. Hier boven is het 15º en de fiets staat geparkeerd tegen `n muur van sneeuw. Veel mensen kijken vol bewondering naar de uitrusting en vragen mij het hemd van het lijf. Dat magere mannetje, ik ben inmiddels al `n paar kilo afgevallen, kan toch nooit zo`n combinatie omhoog krijgen zie je ze denken. Thuis heb ik nog even getwijfeld of ik `n kleiner voorblad moet monteren, jammer dat ik het niet heb gedaan. Ik heb het gevoel dat ik wat tekort kom omhoog. Ik tref het niet in elk dorp is `n opstopping, optochten, `n processie en saluut schoten. Aangekomen in Landeck zijn alle straten uitgestorven en de winkels dicht, dan begint het bij mij te dagen, het is de feestdag van de onafhankelijkheid. Dit zijn van die onverwachte dingen waar je geen rekening mee houdt, die je wel weet maar vergeet. Het brood is op en er moet wel gegeten worden. Uit eten gaan dan maar. Hoewel het nog geen 12 uur is rammelt de maag aardig. Als je trek hebt is een restaurant snel gevonden. Ik bestel op zeker, macaroni, een heerlijk maaltje. Even lekker uitzakken bij een glas tonic dan kan ik er weer `n poosje tegen. Na een uurtje fietsen droog ik de tent en zit ik, geloof het of niet, uit de zon. De zon schijnt weergaloos en het is zeker 30º. Nog 40 km te gaan voor `n camping dus ik heb alle tijd. Onderweg de bidon`s gevuld bij een fontein, want drinken wil wel lukken met deze temperaturen. De temperatuur op de km teller geeft 34º aan. Er is wel `n klein beetje wind, dat heb ik in de rug, maar dat geeft zo niet veel afkoeling. Er is wel een zooitje medeweggebruikers dat in mijn ogen en oren voor de nodige overlast zorgt, de motorrijders. Wat zijn het er veel, heel erg veel. In de klim van de Résiapas moet ik, mede door de temperatuur, best afzien. Tussen Prutz en Tösens smokkel ik iets met de route en volg de gewone weg. Het routeboek geeft aan, 6 km van 6% nou dat heb ik geweten. Soms geeft de hellingmeter 10 á 11% aan en dat voel ik wel aan de benen. Met nog 4 km voor de boeg zoek ik even de schaduw op en ga ik even zitten op `n boomstam. Ik heb het duidelijk moeilijk en besluit, als ik opstap, om bij 2 km weer te rusten. Nauwelijks ben ik de bocht door, en wat denk je, afdaling naar Nauders. Ik heb, alweer, iets gesmokkeld met de route en ga niet door Nauders en neem de kortste weg met veel, te veel, verkeer. Dat is nog even klimmen tussen de 2 en 4 %. Het is of de benen niet meer willen dit laatste stuk. De droom van gisteravond krijgt steeds meer gestalte, nog maar 30 km scheidt mij van de voet van de Stelvio waarvan 3 klimmen en dan begint de grot afdaling naar Prato di Stelvio. Voor het eerst geeft de teller minder km`s aan dan in het boek beschreven staat, wat komt door de alternatieve route`s die ik heb genomen. Met al die zon en dat gesmeer met zonnebrandolie ben ik de enkels, ik draag geen sokken, vergeten. Dat zijn flinke rode plaatsen geworden, `n beetje verbrand ! Wel flink afgezien vandaag, komt ook door de warmte en, vermoed ik, door het ouder worden. Ik kan het wel blijven herhalen en ik moet ook niet zeuren, ik heb gewoon te veel spullen bij me. Laat ik het thuis heb ik het nodig, neem je het mee dan is het nutteloos. Na `n biertje, eten, ijsje en `n douche ben ik weer helemaal boven jan. Dit schrijf ik bij een glas rode wijn in het restaurant bij de camping. Aan alles kan je merken dat ook deze camping voornamelijk is bedoeld voor wintersporters. De toiletruimte is zo luxe en zo uitgebreid. De batterij van het fototoestel laad ik op in de babykamer. Nog even denken hoe ik ga ontbijten morgen want alles is op en ik heb, vanwege de feestdag, geen inkopen kunnen doen. Bij het drogen van de tent, vanmorgen, stopte er een man en vroeg naar olie voor zijn ketting, was vet genoeg, en ik heb hem geholpen. Moest ik ook nog een paar, voor mij onduidelijke, andere plaatsen smeren. Ik denk dat hij een piep of krak in zijn trapas had want daar moest ook wat olie bij. Vandaag 104 km in 7:09 uur met een gemiddelde van 14,5 km en in de afdaling van de Arlberg, op `n mooi recht stuk, 73 km maximaal.

Vrijdag 27 mei
Het is 9 uur en ik zit aan de oever van Lago di Résia aan het ontbijt. In Reschen heb ik zwiebel schüttel brot gekocht. Ik voel mij niet helemaal op het gemak hier er loopt namelijk een zwerf hond rond en die komt steeds dichter bij. Ik probeer niet bang te zijn, maar wie mij goed kent weet wel beter. Het mes heb ik in de aanslag en als hij dichterbij komt dan sta ik niet voor mij zelf in. Weer, ja weer gaat het verkeerd en ik weet niet waar en hoe maar op een gegeven moment ben ik in een plaats die niet in de route vermeld staat. Het is denk gekomen bij die opgebroken weg in Laats. Dat wordt zoeken en vragen maar snel komt het goed. De afdaling gaat voor het grootste deel over smalle wegen waardoor ik de combinatie, helaas, niet vrij kan laten gaan. Elf uur is het als ik in Prato di Stevio arriveer. Ik zoek bewust naar de 2 hoge populieren die, in mijn herinnering, de toegang zijn naar de Stelvio en de camping. Nergens te zien, er is gewoon erg veel veranderd sinds ik hier voor het eerst was. De kleine camping van 12 jaar geleden is er ook niet meer het is nu een groot modern bedrijf geworden. Dit was een ritje van 37,7 km, in 2:06 uur, gemiddeld 17,8 km en een maximum van 58 km.

Stelvio MAANDAG 23 augustus1993
Prato, begin klim STELVIOEen van de hoogste bergpassen van Europa, de Selvio, is van­daag de uitdaging. Over een afstand van 25 km moet ik een hoogte verschil van 1850 meter overbruggen. Een van de meest tot de verbeelding sprekende gegevens is dat ik in de klim door 48 genummerde haarspeldbochten ga. Hier aan de voet van de berg is het een donderend lawaai van 'n rivier en talloze watervalletjes. In de klim, even voor Trafoi haal ik een meisje in, lopend naast haar fiets, met bepakking. Na enige bemoedigende woorden voor haar, ga ik verder. Als ik even later op een terras koffie drink, zie ik haar voorbij lopen en even verderop mismoedig omkijken, omdraaien en naar beneden fietsen. Deze berg is voor haar te zwaar. Hier in Trafoi begin ik al met kleren extra aan te doen. Nu de bossen achter mij liggen heb ik een pracht uitzicht over de eeuwige sneeuw en gletsjers. De haarspeldbochten volgen snel op elkaar, soms vier of vijf op een km. Een schitterend gezicht is het als je vooruit kijkt en die kronkelende weg voor je ziet die nog te gaan is. Met nog 22 bochten te gaan kan ik het niet nalaten om een foto te maken van dat keurige lint wat zich voor mij uitstrekt. Nog 20 bochten en 5,5 km waarvan de laatste 4 km 11 a 12 % omhoog en het gaat regenen. Schuilen kan hier nergens, de wind is koud, de weg is nat en alle kleren uit de tas heb ik aan. Gelukkig is het na een kwartier weer droog. Het is bitter koud en verschrikkelijk steil, ik ga als een slak. Als ik boven ben is de fietstijd over deze 25 km, drie uur.

Stelvio, Vrijdag 27 mei 2005

Ik heb het gehaald maar vraag niet hoe. De temperatuur is de hele dag boven de 30º. Terwijl heel Italië van de siësta geniet moet ik zo nodig de Stelvio bedwingen. De zon brandt ongenadig. Na 7 km ben ik blij als ik in Gomagio een heerlijke cola nuttig, op `n terras uit de zon. De bidon`s gevuld en verder naar boven. Trafio komt te snel om weer te rusten. Hier kijk ik hier uit naar het terras waar ik de vorige keer koffie dronk, maar ik heb het niet ontdekt. Na 15 km zoek ik een plaats in de schaduw en kom weer een beetje tot mij zelf. Bij 20 km doe ik dat nog `n keer want man man wat is het warm. Opeens zie ik een rood shirt voor mij. Langzaam maar zeker haal ik het in. De eigenaar van het shirt zie ik zelfs `n keer lopen maar, dat neem ik mij voor, dat zal mij niet gebeuren. Ik haal hem niet in maar de laatste 5 km gaat, mede door de aanvaardbare temperatuur, als `n speer. Totaal geen last meer van enige vermoeidheid. Het valt mij wel op dat de sneeuwschuivers nog lans de kant staan en de bergen sneeuw nog aanwezig zijn. Wat rondgekeken en de nodige foto`s gemaakt, de kleren aan, helm op en voorzichtig naar beneden. Veel bochten, van de 48, liggen in de laatste 7 km. In veel van die bochten is de weg nat van de smeltende sneeuw, opperste concentratie is vereist ! . Ik krijg kramp in mijn vingers van het vele remmen, ik kan mij niet vrij laten gaan door het vele motor verkeer omhoog. Vaak nemen die de snelste weg en dat is niet de binnenbocht. De mensen van de camping vertelden mij dat het goed is om vandaag omhoog te gaan en niet in het weekeinde want dan zijn de motorrijders een ware plaag. Ik vind het nu al zoiets als `n zwem muggen waar je door moet. Van het smalle weggetje van de vorige keer is niets meer over, die is dubbel zo breed gemaakt. Nog even `n poging gedaan om via Internet wat te doen maar daar ben ik vlug mee gestopt, het is voor `n leek als ik maar `n vreemd toetsenbord, veel letters staan op `n andere plaats. Omhoog de 25 km in 3:15 uur, gemiddeld 7,8 km. Dalen 25 km in 45 minuten, gemiddeld 33,5 km, 60,5 km max.

Zaterdag 28 mei
Na de nodige voorbereiding vertrek ik lekker op tijd. Het is weer `n stralende dag. Nog even op en uitzoeken waar ik precies de route moet oppakken en op pad. Het is hier een gebied met veel fruitteelt. Vaak stinkt het `n beetje door het vele gif wat ze aan het spuiten zijn. De weg is vaak nat van het water, de sproei installaties werken op volle kracht. Het vergt vaak heel wat stuurmanskunst om de waterstralen en plassen te omzeilen. In Latsch koop ik `n tros druiven en langs de kant van de weg, op `n rustige plaats, maak ik die meester. Veel mensen die hier op mountainbikes rijden, de mooiste exemplaren zie je er tussen. Kilometers volg ik de Adige, een behoorlijk brede snel stromende rivier. In Lagondo neem ik een koffie en bestel er in mijn beste Duits een appelgebak bij, heb ik iets verkeerd gezegd of ze heeft het niet goed begrepen maar ik krijg appelsap. In Lana eet ik mijn brood, op een bank, bij de Kapuzinerkirche. Het is weer 30° plus en ik fiets, kilometers lang, langs de Adige door veel boomgaarden en fruitkwekerijen. Op deze route is het druk met fietsers wat, mede, veroorzaakt wordt door het vrije weekeinde. In de verte zie ik, links van mij, Bolzano liggen. Even, omstreeks 4 uur, denk ik aan onweer zo zwart wordt de lucht. Gelukkig heb ik er geen last van, geen regen gezien, de bui blijft net aan de andere kant van de berg. Aangekomen in Auer zoek ik, volgens de route beschrijving, naar de camping maar kan niets vinden. Ik zoek de makkelijkste, achter hotel Markushof, maar kan niets vinden. Ten einde raad besluit ik de moeilijkste weg te nemen en de 800 meter met `n klim van 5 tot 7% te nemen naar de andere camping. Tot mijn stomme verbazing zie ik heel in het begin van de klim hotel Markushof links van de weg staan. Dan gaat alles snel en staat de tent voor ik er erg in heb. Het barst hier van de Nederlanders en al snel heb ik het eerste praatje achter de rug. Ik vermoed dat hier alleen nette mensen kamperen dus heb ik alle oplaad apparatuur aangesloten, in de toiletruimte, voor de telefoon en de batterij van het foto toestel. Er is weer wat bewolking en het is redelijk fris geworden. Toch ga ik nog even het stadje in voor `n lekker biertje, het is al gauw goedkoper dan op het terras van de camping. Het is een redelijk makkelijke dag geweest vandaag.105 km in 6 uur en gemiddeld 17,4 km met een maximum van 66,4 km.

Zondag 29 mei
Het is kwart voor elf als ik in Trento de eerste koffie met koek neem. Er is hier veel belang stelling voor de vakantie uitrusting. Een echtpaar loopt er regelmatig langs en blijft zelfs staan om de gegevens, zijn te lezen op het dichte achterwiel, te noteren. Bij het vertrek maken ze, gelukkig in het Engels, een praatje. Ze maken, mondeling de afspraak om komend jaar een kar te huren tijdens hun vakantie in Nederland. Geschrokken en blij over zoveel belangstelling geef ik mijn kaartje. Het is een snelle rit met weinig obstakels of het moet het stuk tussen Salorno en Mezzocorona geweest zijn waar een omleiding is. Daar moest ik naar de andere kant van de rivier met een stuk slecht onverhard. De wind staat vandaag vrij gunstig, iets schuin voor. Onvoorstelbaar hoe nauw het dal van de Adige op sommige plaatsen is, ik krijg het er een soort benauwd van. Al eerder, jaren geleden, heb ik mij verbaasd over de andere manier van druiven telen. In Frankrijk is dat redelijk laag bij de grond en hier gaat het de hoogte in, waarom zou dat zijn? In Roverto raak ik het spoor weer volkomen bijster, pas in Loppio komt het weer goed. Zondag en veel vlakke wegen betekenen ook hier veel fietsverkeer. Ergens tussen Mori en Loppio gebruik ik het middagmaal. Nauwelijks zit ik op de fiets of er is een winkel, bar en restaurant langs de weg open. Verheugd over zo veel geluk, op zondag, doe ik wat inkopen waaronder een lekkere fles yoghurt. Verrassend snel ben ik in Tórbole aan de voet van het Gardameer. Er waait een lekker windje wat van over het meer komt en dat doet aangenaam aan met temperaturen van boven de 30°. Het verkeer in dit toeristische gebied valt mij erg mee vooral omdat het zondag is. In Campagnola en Pai betaal ik zonder blikken of blozen voor `n glas cola € 2,50 .Waar is de tijd gebleven van de goedkope lire. De euro`s glippen mij door de vingers in deze vakantie paradijzen. Zittend op het terras ben ik getuige van een botsing tussen 2 auto`s die beide van geen wijken willen weten waardoor de file aan beide kanten onrustbarend groeit. Het duurt geruime tijd voor ze de auto`s aan de kant zetten en na `n half uur staan ze er nog steeds en nog geen politie. Van de afstand naar de camping in Bordolino heb ik geen flauw benul dus vraag ik er naar bij de laatste pauze in Pai, 20 km krijg ik te horen. Nog ruim `n uur op de fiets en dan kan ik de tent opzetten. Ik ben het eigenlijk `n beetje zat want ik heb er al zowat 120 km op zitten. Onderweg kijk ik uit, naar een in mijn ogen, geschikte camping maar het resultaat is dat ik toch in Bardolino uit kom. Het is een geweldig toeristisch gebeuren langs het meer. Persoonlijk zou ik hier nooit op vakantie gaan. Op de camping heb je net zo veel ruimte als haringen in een ton. Ik strand op camping Serenella en in de receptie wordt ik te woord gestaan in het Nederlands. Heel vriendelijk krijg ik de keuze uit een volledige standplaats voor € 12, - of een plaats op een fietserveldje, € 5,- , achter de receptie. Ja, als je Klaas kent weet je dat er geen enkel moment van aarzeling is, hij kiest voor het fietserveldje. Ben ik de tent aan het opzetten krijg ik, alweer, in het Nederlands de waarschuwing dat op die plaats een erg scherpe lamp brand s`nachts die vergelijkbaar is met het daglicht. Het is een jonge man die hier stage loopt. Op de tijd dat ik anders in de slaapzak kruip besluit ik nu om nog `n afzakkertje te gaan halen, het is veel te warm om te gaan slapen. Bestel ik een glas wijn kan dat alleen per ¼ liter, `n soort dronken ga ik de slaapzak in. Ondertussen ben ik wel benieuwd wat de komende dagen mij gaan brengen. De afgelopen dagen was het vrij vlak maar dat kan, volgens mij, niet zo blijven. Het was een warme en inspannende dag waar ik pas erg in kreeg na ongeveer 120 km. De combinatie van temperatuur en veel kilometers breekt mij dan toch op. Vandaag 139 km in 7,21 uur met een gemiddelde van 18,9 km. Maximum is 58,3 op `n plaats die ik mij niet meer kan herinneren Ik heb nog `n uurtje aan de oever van het meer gezeten bij zonsondergang wat `n stuk of wat mooie foto`s heeft opgeleverd. Helaas is het niet mogelijk om alle foto`s te plaatsen.

Maandag 30 mei

Al snel na het vertrek, in Pescantina, word ik verrast door de aanwezigheid van een echte wielerbaan. De baan ligt naast de kerk . Ze zijn druk bezig de baan op te knappen. Half twaalf is het en ik heb net Verona achter mij gelaten, wat `n heksenketel maar dat is elke stad. Een meevaller is dat ik de route aardig heb kunnen volgen in de stad. Ik zit hier nu, aan de rand van Verona, aan de koffie en ben in een levendig gesprek met een man die alles wil weten over de bobkar. Gelukkig gaat het in het engels waardoor ik er iets van begrijp. Bij vertrek is hij zo blij met de verkregen informatie dat ik zelfs `n hand van hem krijg. Ik vraag mij af of hij er iets van begrepen heeft, mijn engels is immers minimaal. Nu ik de kaart bekijk, op `n bank bij het eten in Zévio, heb ik de sterke neiging om in een ruk door te rijden naar Albaredo. Even niet zo op de kaart turen en gewoon de rechte weg volgen. Dat staren in het boekje ben ik even meer als zat. Ruim op tijd, half 4, ben ik in Montagnana waar ik de nacht door wil brengen. Jammer dat de camping jeugdherberg pas om half 6 open gaat. Dit is een kleine tegenvaller want het plan is om wat kleren te wassen, jammer morgen beter. Het is `n klein plaatsje waarvan het centrum volledig ommuurd is. Op veel plaatsen zijn ze bezig met restauratie werkzaamheden. Om de tijd door te komen fiets ik wat in het rond en ga op `n terras zitten. Bij het biertje krijg ik `n schaaltje chips, nou ja krijgen, het zal wel bij de prijs in zitten. Als het 5 uur is geweest loopt het terras, waar ik alleen zat, aardig vol. Einde werktijd denk ik. Toch wel mooi als je al die restauratiewerken ziet met de bedoeling om het in stand te houden voor het nageslacht. Het wordt tijd om naar de camping jeugdherberg te gaan en de tent op te zetten. De tent kan ik vergeten ik kan gebruik maken van de jeugdherberg maar dan moet ik eerst lid worden. Dit wordt mij verteld door een meisje of jonge vrouw die het lachen niet heeft uitgevonden. Heb ik daar al die tijd voor gewacht! Lid geworden en een paar trappen op naar de slaapzaal die ik voor mij alleen heb en houdt de rest van de avond. De herberg is gevestigd in de stadspoort (zie foto) waar ik met mijn zware tas `n paar lastige trappen omhoog moet. Het eten kook ik op de binnenplaats van het vroegere wachtgebouw waar `n picknickplaats is. Venetië is nog 90 km van hier vertellen de mensen mij, dat moet morgen te doen zijn. Vandaag veel vlak, de Po vlakte. 88km in 5,13 uur, gemiddeld, 16.8 km, met maximum. 43km.

Dinsdag 31 mei
Goed geslapen en pas om kwart voor 7 wakker. Na het, onvriendelijke, meisje gedag te hebben gezegd vertrek ik richting Padova. In de omgeving van Battáglia begeeft de teller het, ik denk dat de batterij op is. Ik heb een nieuwe, onder, in de tas en besluit de oude te vervangen. Enkele kilometers later, in Battáglia een plaats langs het kanaal, doe ik de boodschappen en maak daarvan gelijk een gedeelte meester op `n bank net buiten het stadje. Vanaf Montagnana heb ik de snelste weg genomen naar Padua alleen bij Battáglia neem ik de overkant van het kanaal. Bij het begin van het onverharde neem ik toch weer de autoweg. De wind in ongunstige zin wat toegenomen en in de lager gelegen autoweg heb ik daar minder last van. Snel ben ik in Padua en nog sneller besluit ik om de stad de stad te laten, wat `n chaos dat verkeer. Bij het zien van het bord San Paulo besluit ik toch om naar die kerk te gaan en daar wat te kijken. Zodoende schrijf ik hier op het terras, tegenover de kerk, dit relaas. Alle zijlen moeten ze hier bijzetten om de overlast van de wind in de hand te houden. Waait m`n fiets om, de omstanders en de serveerster maken zich daar drukker om dan de eigenaar, Klaas. Verbijsterd ben ik als ik de man zie die wel `n kwartier lang de duiven loopt te treiteren met een tas vol voer en dan de beestjes niets geeft. Hij loopt maar heen en weer met een zakje maïs in zijn hand maar voeren homaar. Aanvankelijk is het aardig zonnig maar met het aantrekken van de wind neemt ook de bewolking toe. Het is `n bedekte lucht maar wel 26º. Komt de aardige serveerster, 50+, met `n stapel folders en plattegrond, over Padua, aanzetten terwijl ik weg wil uit de stad. Ik neem ze dankbaar in ontvangst en doe ze in de tas. Zoals gewoonlijk, in een stedelijk gebied, raak ik in Padua al snel het spoor bijster. In Vigonza doe ik boodschappen en verorber die in het verderop, in San Pietro, aanwezige parkje. Hier maak ik een praatje met een Canadees echtpaar wat in Parijs is begonnen, vandaar naar Nice, Venetië en dan over `n half jaar via Schiphol weer naar huis. Ik volg de SR11 naar Venetië, het is een vrij drukke weg. Ik schat, vanaf hier, nog 30 km naar Venetië. De stevige, tegen, wind en de bedekte lucht zijn nog steeds aanwezig. Vooral de wind is stevig en strak.10 km voor Venetië zie ik langs de weg een bord van `n camping met het opschrift, bus to venice, ik knijp in de remmen en draai onmiddellijk de camping op, dit is het. Half 4, de tent staat, de was is gedaan, ik heb onder de douche gestaan en nu even in de zon zolang die er is. Ik ben even, 7 uur, naar het dorp, Oriago gemeente Mira, gelopen. Daar is niets te beleven, geen winkel open. Ik zoek namelijk een geschikte, fiets, landkaart van het gebied waar ik nu ben maar dat valt niet mee. Er staat veel wind en de lucht is nu helemaal bedekt en het is aanmerkelijk kouder geworden. Een tijd geleden al, in Prato di Stelvio, heb ik 2 kleine tankjes gas gekocht want, voor mijn gevoel, was de oude zowat leeg. Fiets ik al dagen met 3 gastanks in het rond en zijn die kleintjes hier ook te koop. Ook hier veel Nederlanders. Vandaag ongeveer 82 km en de rest ben ik kwijt in verband met de batterij wisseling. Nog nooit heb ik zo`n uitgebreide kilometerteller gehad en nog nooit zo veel problemen met dat ding. Of heb ik de gebruiksaanwijzing niet goed gelezen en knoei ik er te veel mee!.

Woensdag 1 juni
8 uur zit ik al in de bus naar Venetië. Gisterenavond heb ik een dagkaart gekocht bij de receptie, even zoeken in de bus naar de stempelautomaat en de rit kan beginnen. De buschauffeurs hier verschillen niet veel van hun gemiddelde collega's in mijn thuisland. Heel netjes bied ik mijn kaart ter stempeling aan bij de chauffeur en zonder een woord te zeggen wijst hij met zijn duim naar achteren, daar is de stempelautomaat, en loopt zodoende een fooi mis. De temperatuur is aan de frisse kant dus heb ik het feecevest aangedaan. De aankomst is een behoorlijk busstation aan de rand van Venetië. Na enig zoeken vind ik de aanlegplaats van veerboten. De veerboot is zo vol dat ik er angstig van wordt, het lijken wel Aziatische toestanden, zo vol is de boot. Ik verbaas mij over de oude troep die ik aantref, het enige wat wordt bijgehouden zijn de straatnamen. Als ik op `n stil uit de wind plaatsje Willy bel dan stinkt het ook nog waar ik zit. Hoe moet dat als er geen wind staat en het 10º warmer is. Het is totaal anders dan ik mij had voorgesteld. Alles gaat met de hand en met een soort handkarren. Vandaag wordt het huisvuil, met de hand, opgehaald. Ik vraag mij af hoe het er hier aan toe gaat als het werkelijk vakantietijd is dan moet je bij het openbaar vervoer eerst `n paar boten laten gaan voor je aan de beurt bent. Sommige straten straalt de troosteloosheid vanaf zo smal zijn ze, zelfs zo smal dat je er elkaar nauwelijks kan passeren. Geweldig de indrukken die ik opdoe, aan een stuk door maak ik foto`s, ik krijg er geen genoeg van. In de wandelroute`s moet ik wat meer structuur aanbrengen dus koop ik eerst een platte grond van de stad. Na een lekker bakkie moet ik even naar het toilet, moet ik eerst de bon van de consumptie laten zien en dan krijg ik de sleutel. Eigenlijk snap ik dat best al doet het niet zo gastvrij aan. Zelden voel ik mij bedonderd maar dit slaat alles. Ik reken 2 keer koffie af en er wordt € 4, - aangeslagen, ik betaal met € 10 en krijg er 4 retour. Natuurlijk protesteer ik, wordt er opnieuw aangeslagen en nu € 6, -. Ik maak wat kabaal maar ze kijken je aan en denken barst maar. Het is intussen flink warmer geworden dus het vest kan uit. Al enige malen heb ik m`n heupbidon, bij een van de schaarse fonteintjes, met water gevuld. De straten zijn een aaneenschakeling van souvenirwinkels en allemaal verkopen ze het zelfde. Het is onvoorstelbaar dat ze hier allemaal hun brood mee kunnen verdienen. Een pauze neem ik op `n terras bij Calle de le Boteghe. Wat is het hier oud allemaal en knap zoals het gerestaureerd wordt. Alles gaat met de hand. Kunstig zoals ze dit tijden geleden gebouwd hebben. Wat `n stad is het, in de verste verte had ik dit niet gedacht dit aan te zullen treffen. Een enkele keer zie je wel eens iets op de TV maar dit, de werkelijkheid, overtreft alles. Op TV zie je altijd de gondelier door de mooie brede kanalen varen maar de werkelijkheid is anders, te veel zie ik er langs de kant zonder werk en haast altijd in van die akelige smalle grachtjes waar je elkaar nauwelijks kan passeren. Het is prachtig om dit allemaal te zien maar nog `n dag door de stad zwerven zie ik niet zitten. 9 uur heb ik hier rondgelopen en talloze foto`s gemaakt, teveel om hier allemaal te laten zien. Net als in de anderen toeristische plaatsen lopen hier ook talloze Afrikanen met hun handelswaar, voornamelijk tassen, maar het lijkt mij dat ze weinig of niets verkopen. Het is half 6 als ik naar het busstation ga en mij op de hoogte stel van de vertrektijd. Snel is de bus naar Padua bij de halte en ik reken, net als op de heen weg, op `n snelle rit. Verkeert gedacht, het duurt maar liefst anderhalf uur. Het is, als we de stad achter ons hebben gelaten, een file naar Padua. Morgen ga ik weer verder.

Donderdag 2 juni
Dat is andere koek de prijzen die ik nu betaal voor `n bakkie koffie met `n broodje, € 2, - . 8 uur zit ik op de fiets. Aanvankelijk is het wat zoeken naar de juiste weg want ik heb gisteren geen geschikte fietskaart kunnen vinden. Via dorpen als Stradona, Camponogara en Campolonga kom ik in Piove di Sacco waar ik de eerste koffiestop houdt en dit schrijf. Het gaat mij heel makkelijk af met de wind in de rug en het is zo vlak als de Hollandse polder. In Calselve nog `n pauze met `n consumptie voor half geld. Snel ben ik in Rovigo, waar ik in het begin van de stad, het middagmaal nuttig. In het begin zag het er naar uit dat ik droog brood moest eten maar gelukkig is er in Anguillara een klein winkeltje open, verder is alles gesloten. Van Rovigo tot Polesella heb ik op `n vierbaansweg gereden, de drukte viel erg mee. In Polesella heb ik de andere kant van de Po genomen, Hollandser kan het niet. Je fietst op de dijk met rechts de rivier en links, beneden aan de dijk, de kleine dorpen. Snel ben ik in Ferrara waar ik niet hoef te zoeken naar de camping, het staat vroegtijdig aangegeven. Vier uur is het als de tent staat en ik onder de douche geweest ben. Aan het meisje van de receptie vraag ik waar de dichtst bijzijnde winkels zijn en zij verteld mij waar ik heen moet. Ik begrijp er geen barst van alle winkels zijn gesloten. Op een of andere manier heeft het meisje mij verkeerd voorgelicht of ik heb haar verkeerd begrepen. Ik zal bij de andere Nederlanders eens informeren, er zijn er genoeg, wat er aan de hand is, niemand weet iets maar ze denken dat het `n feestdag is. Dat is iets waar ik geen donder mee opschiet natuurlijk. Als ik mijn rondje loop, over de camping, ontmoet ik een echtpaar uit Utrecht. De man kan volgens mij liegen dat het gedrukt staat. Hij was betrokken bij de TVM wielerploeg ten tijde van Kees Priem. Hij was bij die ploeg, hou je vast, haptonoom, acupuncturist, psycholoog en mental coach. Ik ben natuurlijk razend nieuwsgierig met wie ik te doen heb en vraag hem naar zijn naam, die wil hij niet geven want die functies deed hij in de anonimiteit. Vandaag 111km in 5:47 uur, gemiddeld 19,2 km.

Vrijdag 3 juni
Door mijzelf slecht te hebben geïnformeerd moet ik nu zonder ontbijt op pad. Het was gisteren een soort nationale feestdag. Ik wil richting Bologna en van daar naar Pisa. De rit naar Bologna gaat voorspoedig en ik beland in het centrum, Piazza del Nettuno. Zoals elke stad heb ik hier ook weer moeilijkheden met de route, het is een zoekplaatje. Na Bologna is het gebeurd met de vlakke wegen. Ik ben blij als ik de eerste plaatsen ontdek op die mooie uitgebreide kaart die ik 2 jaar geleden heb gekocht, er staan gewoon meer wegen op. De andere kaart is te summier. Snel ga ik dan ook van de te drukke weg af. Ik heb `n camping ontdekt bij een meertje, Lac di Suviana, maar dan moet ik wel 13 km klimmen tussen de 2 en 4%. Dat moet, na wat ik achter de rug heb, geen moeilijkheden opleveren. Wel is het nog even zoeken en vragen naar de juiste weg. In Savignano twijfel ik weer even en vraag nog `n keer naar de juiste weg, die mij wordt gewezen waarna de geleidelijke klim kan beginnen. Als ik ben ingeschreven weten ze mijn leeftijd en het eerste wat het mevrouwtje vraagt, wijzend naar m`n fiets, electric. Ze denkt dat er een elektramotor in het achterwiel zit. Er ontstaat een heel gesprek, de zoon kan wat engels, en ze zijn vol bewondering. Nog nooit hebben ze een gast gehad die helemaal uit Nederland is komen fietsen. Al even zit ik, samen met het echtpaar, op het terras en aan ieder die langs komt vertellen ze dat ik helemaal uit Holland ben komen fietsen. Dit had ik 2 jaar geleden moeten weten want dit is een schitterende camping voor de route naar Rome. Daar heb ik toen voor in dat hotel in Porretta-Terme geslapen. Kan ik gelijk de fout van toen goedmaken en via Vinci afdalen. Daar was die jongen uit Groningen zo beledigd over dat we dat gemist hebben. Ik heb wel `n zooitje boodschappen gedaan vandaag want vanaf morgenmiddag 1 uur tot maandagmiddag 1 uur is alles dicht. Misschien zijn in Pisa nog wat winkels open. Vandaag schitterend weer ± 30º, 118 km in 7:08, gemiddeld 16,6 kilometer.

Zaterdag 4 juni
14% heb ik gemeten met m`n futuristische teller, van alles staat er op alleen kan ik er niet mee omgaan. Gelijk vanaf de camping is het 3,5 km klimmen wat de stramme spieren wel voelen. Na `n korte afdaling met slecht wegdek bereik ik weg 64. Ook hier is het klimmen met een snelheid van slechts 9 a 10 km per uur. Fietsend maak ik een klein rekensommetje en kom dan tot de conclusie dat ik dan pas over 2,5 uur in Pistoia ben, het is nog 22 km. Gelukkig zit het even mee en komt er een afdaling in een tunnel. Ik voeg hier weer een col toe aan mijn verzameling, Passo di Collina, 775m. Nu volgt een mooie strakke afdaling met goed lopende bochten en mooi wegdek. Snel, heel snel ben ik in Pistoia. De teller blijft steeds rond de 50 km schommelen. In het centrum, half 10, gebruik ik een kop koffie en `n soort broodje gezond. Het is mooi fietsweer de temperatuur schommelt zo rond de 20º. Ik heb wel `n uur in Pistoia rond gekeken, het is een mooi en rustig centrum waar ik blijf hangen. Een aardig tijdje heb ik op een bank in het park (zie foto) gezeten. Inmiddels is het half 11 en besluit ik om op de terugweg uit Pisa naar Vinci te gaan. In Stabbia doe ik, voor de 3e keer vandaag, boodschappen want morgen is het zondag. Het middagmaal doe ik op een verlaten parkeer terrein langs de weg. Zorgen maak ik mij een beetje over de versnellingsnaaf, elke keer heb ik de indruk dat de 7e versnelling, af en toe, `n beetje doorslaat en het schakelen van min naar plus gaat steeds zwaarder. Voor mij is het vrijwel zeker dat ik de volgende vakantie weer met een derailleurversnelling op pad ga. Het echte heuvelachtige gedeelte heb ik achter mij gelaten, hier gaat het nog `n klein beetje op en neer. Als de zon `n beetje door komt dan is het gelijk broeiheet want er is haast geen wind. In Pisa is de toren snel gevonden en daar aangekomen zijn er mensen die meer belangstelling voor mij hebben dan voor dat toeristische hoogtepunt. Gelijk enige tijd geleden heb ik ook hier, mondeling, een bobkar verhuurt aan een Italiaans echtpaar, eerst zien en dan geloven. Ze zijn op de fiets door eigen land maar slapen in hotels. Ik heb ze een kaartje gegeven. Het Nederlandse echtpaar, met de auto door Toscane, heeft ook belangstelling. Het Italiaanse echtpaar verteld mij waar de camping is, 2 minuten fietsen van de toren. Op de camping wordt ik te woord gestaan door `n leuk meisje in m`n eigen taal, stagiaire. Vijf uur is het als de tent staat. Ik ben gelijk aangekomen met een stel die er twee en `n half uur over doet om de caravan neer te zetten. Ik heb er met enig leedvermaak naar zitten kijken, had zelfs moeite om ze te verlaten en onder de douche te gaan, het is net `n film. Het wemelt hier van de Nederlanders, `n soort caravanclub. De toren














• Reageren   • Doorsturen   • Afdrukken   • Waarschuwen   • Artikel schrijven  

Geplaatst door Groot41
24 november 2006 08:00
2859 keer bekeken.

Klik hier om dit artikel toe te voegen aan uw weblog



Meer van dit soort artikelen lezen?
_
Vergeet jezelf dan niet aan te melden. Ontvang 2x per maand 'Het beste van het web' via e-mail.
_



Reacties Van leden

Je reactie
Het is alleen mogelijk te reageren wanneer je ingelogd bent.
_
Naam_Wachtwoord_




_
_
Ansje  
24 nov 2006 08:50
Ik heb slechts het eerste deel gelezen tot nu toe ben heel benieuwd naar de rest, maar het is nogal veel en met kleine letters. Jammer dat het niet in gedeelten is geplaatst. Ik zal de rest bij stukjes en beetjes verder lezen. Wel fantastisch dat je zoiets hebt ondernomen. Ik zou ook graag willen weten, wat er vooraf is gegaan aan het beluit om zo'n grote reis te ondernemen. In elk geval al mijn bewondering.

_
Marel.1  
24 nov 2006 12:17

Dit verslag nu t/m 27 mei gelezen.
De rest bewaar ik voor een volgende keer,
heb 'n kopie van dit artikel gemaakt, en heb het lettertype een beetje vergroot,het leest dan prettiger.
Ik vind het onderhoudend geschreven!!
Ik heb genoten!!
Alleen vraag ik mij af waarom iemand zo'n tocht alleen onderneemt??
Ben ook vol bewondering.
_





_
_
Ansje  
24 nov 2006 12:23
Marel,hoe heb je dat gedaan: een copie gemaakt van het verslag en toen de letter groter gemaakt? Het zou het lezen heel wat makkelijke maken, zou je mij dat uit willen leggen? Het lezen is zeker de moeite waard. Met dank bij voorbaat.

_
Bas  
24 nov 2006 14:28
Ik heb het helemaal uitgelezen. Het lijkt me prachtig om zoiets te kunnen ondernemen. Ik lees niet veel, maar dit heb ik in een keer uitgelezen.

Ansje. Als je met je linkermuisknop ingedrukt over de tekst heen gaat, dan selecteer je de tekst. Als je alles hebt geselecteerd, druk je op de rechtermuisknop, en kies je voor kopiëren. Dan ga je naar bijvoorbeeld het programma Word... dan druk je weer op je rechtermuisknop en kies je voor "plakken". Dan verschijnt je tekst in Word. Als je dan weer de tekst selecteerd door er met je rechtermuisknop overheen te slepen, kun je de letters vergroten door naast het lettertype te kiezen voor grotere letters. Ik hoop dat het je lukt, het verhaal is zeker deze "moeite" waard.
_





_
_
Groot41  
28 nov 2006 22:02
Ja, ik ben de persoon die dit heeft gedaan en geschreven. Hoe kom je tot zo iets! In mijn, haast, 40 jarige huwelijk heb ik, door omstandigheden, veel vrijheid. Mijn eerste fietsvakantie, alleen, dateert van ruim 20 jaar terug. Toen waren het nog 1 a 2 weken afhankelijk van de plannen van het gezin. Later enkele tochten met echtgenote en enkele kinderen. Door `n ernstig ongeluk van de eerste ben ik min of meer genoodzaakt om dergelijke tochten alleen te ondernemen. Onze kinderen, we hebben 3 dochters, zijn net zo ondernemend als hun vader. Het is heerlijk om alleen te gaan, het is een geweldig gevoel van vrijheid. Natuurlijk zijn er moeilijke momenten onderweg maar die zijn meer van emotionele aard. Moeilijk heb ik het als ik echtparen tegen kom en dan denk hoe het had kunnen zijn! Venetië was niet mijn eerste, lange, tocht en ook niet de laatste. Misschien stuur ik nog eens `n ander verhaal op.
Klaas


_
Groot41  
28 nov 2006 22:19
O ja, lees ook mijn bijzondere ontmoetingen op deze website.
Ergens op deze website staat het adres vermeld van mijn laatste fietstocht naar Santiago de Compostela.
Veel lees plezier!
_





_
_
Marel.1  
28 nov 2006 22:35

Vanavond de rest van het verslag gelezen, en ook nu weer: genoten.
Dank u wel.
Ga zeker nog meer van u lezen
vriendelijke groet
Marel


_
Groot41  
29 nov 2006 10:19
http://www.mijnalbum.nl/index.php?m=fto&a=
Zie hier het website adres voor de bijbehorende foto`s.
_





_
_
Ansje  
30 nov 2006 17:00
Dankje Bas, ik heb je raad opgevolgd en ga het hele verslag zondagochtend op mijn gemak lezen!
Beste Klaas groot41. Ik vind het geweldig dat je zulke dingen onderneemt. Als man alleen kun je dat doen, als vrouw alleen wordt het wat moeilijker, afgezien nog van het feit of je genoeg kracht en uithoudingsvermogen hebt.
Ik zag laatst een hollands meisje op tv die praktisch de wereld rond was gereisd op een tractor. Ook zoiets. In elk geval, petje af, geweldig hoor.

_
Groot41  
30 nov 2006 19:00
VOOR ANSJE
Eigenlijkhad ik dit moeten plaatsen bij m`n bijzondere ontmoetingen maar ben het vergeten. Door de ervaringen in de loop van de jaren opgedaan kan ik je vertellen dat het wel degelijk mogelijk is als vrouw alleen. Zie de onderstaande citaten uit m`n andere verhalen.

Dit schreef Ansje!
Ik vind het geweldig dat je zulke dingen onderneemt. Als man alleen kun je dat doen, als vrouw alleen wordt het wat moeilijker, afgezien nog van het feit of je genoeg kracht en uithoudingsvermogen hebt.

Dit zijn enkele van m`n ontmoetingen!
In Seraincourt stop ik op een kruispunt staat daar een wat oudere dame met een fiets bepakt en bezakt. Hoor ik dat ze de weg vraagt naar Santiago in gebroken Frans en Hollands. Als ze uitgepraat is nodig ik haar uit voor een bakkie, wat ze aanneemt met de woorden, dat is leuk zeg. Komt ze uit Hoofddorp en is 65 jaar en alleen oppad. Ze was ook van plan om naar deze camping, in Condè-sur-Vesgre waar ik nu zit te schrijven, tekomen. Maar dat moet ik nog zien want dat is van daar af nog 50 km. Of ze kan het niet vinden want het is iets van de route.

Tegenliggers vertellen dat `n oudere dame voor ons uit fietst, dat moet de zelfde zijn waar het Belgische echtpaar het over gehad heeft. In de omgeving van Casalguidi staat een bepakte damesfiets langs de kant van de weg. Wij stoppen en ik het restaurant in wat aan de overkant staat, wat denk je! Zit ze daar binnen, de mevrouw uit Hoofddorp die ik verleden jaar ontmoet heb in Frankrijk op weg naar Santiago. Ze had eten besteld en zou op de camping blijven hier in S-Baronto. We hebben enige minuten gepraat, haar een hand gegeven en vertrokken.
(Ik fietste hier enige tijd op met Robert, `n jonge man uit Groningen)

Het barst in deze streek van de landgenoten die, vooral als ze van achteren naderen met de auto, toeterend groeten wat vooral komt door de klompen achter op de bobkar. Warm en broeierig is het dus, in Panzano, tijd voor koffie. Parkeer ik fiets en kar op een plein tegenover een café en kijk wat rond en wie zie ik zwoegend omhoog komen het dorp in, het meisje uit Alkmaar die ik eerder heb ontmoet. Deze keer maar naar haar naam en leeftijd, dat laatste met een list, gevraagd, NATASJA, 31 jaar. Ik zeg in het gesprek gewoon en terloops, ik heb ook een paar dochters van jou leeftijd en dan is het ijs snel gebroken. Samen, op mijn uitnodiging, drinken we koffie en wisselen onze ervaringen uit van de laatste dagen. De plannen van de komende dagen komen ook ter sprake en opeens krijgt Natasja haast. Bij onze eerste kennismaking, enige tijd geleden, ging alles heel relaxt bij Natasja maar nu begint ze zowaar iets van haast te krijgen nu ze van mijn terugreis plannen hoort. Ze is al een tijd onderweg en verlangt denk naar Alkmaar. Heel belangstellend is ze als ik haar vertel van de OADbus die ik heb geboekt en alle informatie die ik daar over heb schrijft ze over . Dat lijkt haar ook wel wat en de datum van aankomst in Alkmaar wordt zelfs al genoemd.
_







Andere Magazine artikelen
_
Categorie Buitenleven
_


Fasen van de slaap en factoren die de slaap kunnen beïnvloeden
Ieder mens heeft slaap nodig om goed te kunnen functioneren. Als je wakker bent, doe je veel indrukken op. Dat kost energie. Tijdens het ...
Lees verder | Reacties 0 | Door Redactie | Toevoegen


Amsterdam jaagt alle snorfietsen de rijbaan op
Omwille van de verkeersveiligheid en bereikbaarheid scherpt Amsterdam het fietsverkeer aan. Per 8 april moeten alle snorfietsen de rijbaan op en een helm dragen. ...
Lees verder | Reacties 2 | Door MarianVisservanKlaarwater | Toevoegen


‘’The Joy of Nature’’ nodigt uit tot een bezoek aan the Yorkshire Wolds en Hull
The Yorkshire Wolds behoren tot de mooiste maar ook meest onbekende regio’s van Engeland. De ongekende natuur vormen voor David Hockney een bron van inspiratie. ...
Lees verder | Reacties 0 | Door MarianVisservanKlaarwater | Toevoegen


Gekweekte Noorse zalm is het meest giftige voedsel ter wereld
Door de groeiende populariteit van Noorse zalm puilen de kweeknetten in de fjorden uit met vis, zieke vis. En om al deze ziektes te bestrijden ...
Lees verder | Reacties 1 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Deze presentator laat zich door de meest akelige insecten bijten en prikken
Coyote Peterson is gefascineerd van alle dieren en insecten. En om sommige beter te begrijpen wil hij onderzoeken wat voor inpact een beet of prik op een mens heeft. ...
Lees verder | Reacties 0 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Visser vangt bizarre vis in radioactief water

Lees verder | Reacties 0 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Gestrande potvis heeft maar liefst 5.9 kg plastic in zijn maag
De inhoud van de maag van een op het eiland kapota gestrande potvis zorgt voor de nodige commotie. Na inspectie blijkt de maag van het dier ...
Lees verder | Reacties 0 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Beertje dat zijn moeder volgt blijft maar naar beneden glijden maar geeft niet op

Lees verder | Reacties 1 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Staatsbosbeheer gaat in het gebied Oostvaardersplassen 1830 edelherten afschieten
Na een recente helikoptertelling van de dieren blijkt dat er niet 1000 maar toch zeker 1830 edelherten afgeschoten moeten worden. Dit is ...
Lees verder | Reacties 5 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


Krokodil krijgt nieuwe 3d geprinte staart angemeten
Hij heet mr. Stubbs en heeft zijn staart waarschijnlijk door een aanval van een andere krokodil verloren. 3 jaar geleden heeft hij voor het ...
Lees verder | Reacties 0 | Door 50plusser.nl | Toevoegen


De Leeuwenfluisteraar laat nu ook zien hoe lief hyena's kunnen zijn
Je kent Kevin Richardson vast wel van Youtube. Er zijn talloze filmpjes waarop hij knuffelend met zijn leeuwen te zien is. Hij is van mening ...
Lees verder | Reacties 0 | Door 50plusser.nl | Toevoegen







_


De laatste Artikel reacties
_


Door MarianVisservanKlaarwater op 11 apr 2019 07:31
_
Groot gelijk Aad! Maar je weet het, ambtelijke molens draaien langzaam.
_
Artikel Amsterdam jaagt alle snorfietsen de rijbaan op
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door Aard op 09 apr 2019 12:51
_
Het grootste probleem is niet de originele snorfiets , maar al die opgevoerde snorfietsen die zo'n 50 a 60 km rijden. ...
_
Artikel Amsterdam jaagt alle snorfietsen de rijbaan op
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door Nico40 op 04 feb 2019 23:08
_
Niets nieuws. Dit soort zaken speelde in de jaren 80 al in Nieuw-Zeeland en Schotland. Het is niet alleen zalm. ...
_
Artikel Gekweekte Noorse zalm is het meest giftige voedsel ter wereld
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door Handyman op 11 nov 2018 23:58
_
Al; dat getwitter en gekwetter, doe het nu eindelijk eens, die beesten worden doodziek ...
_
Artikel Staatsbosbeheer gaat in het gebied Oostvaardersplassen 1830 edelherten afschieten
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door Peter Werkhoven op 09 nov 2018 20:44
_
Beter vlees dan van de bio-industrie. Zo (be)leven we meer van de natuur en wordt het natuurgebied beter beheerd. ...
_
Artikel Staatsbosbeheer gaat in het gebied Oostvaardersplassen 1830 edelherten afschieten
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door Pluk.1 op 08 nov 2018 12:58
_
Ik heb begrepen dat moederbeer (en met haar ook haar jong) enorm geschrokken waren door de aanwezigheid ...
_
Artikel Beertje dat zijn moeder volgt blijft maar naar beneden glijden maar geeft niet op
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door TontenBrinke op 05 nov 2018 19:44
_
De ‘massaslachting’ nog even in de koelkast.
_
Artikel Staatsbosbeheer gaat in het gebied Oostvaardersplassen 1830 edelherten afschieten
_
Bekijk het artikel en alle reacties



Door JanRutgers op 05 nov 2018 16:57
_
En het was teveel moeite, om er een niet gemonteerde plaat bij te zetten? Het gewei op dit hert is een ...
_
Artikel Staatsbosbeheer gaat in het gebied Oostvaardersplassen 1830 edelherten afschieten
_
Bekijk het artikel en alle reacties



De beste Foto's van de dag
_
_


Stelling van de dag
05 januari 2016
75%Mee eens
_
18%Mee oneens
_
6%Geen mening
_


Laat uw stem meetellen!
_
Mee eens
Mee oneens
Geen mening
_
  Meer info




De best gelezen Artikelen
De meest bekeken artikelen van de afgelopen 12 maanden.
_

Kleinzoon bedenkt watersnoepjes zodat zijn oma met dementie niet uitdroogt
Veel mensen met Alzheimer voelen geen dorstprikkel of kun... lees verder


Gekweekte Noorse zalm is het meest giftige voedsel ter wereld
Door de groeiende populariteit van Noorse zalm puilen de ... lees verder


Autoroute: Loosdrechtse Plassen & de Vechtstreek
De Loosdrechtse plassen en de Vechtstreek lijken nó... lees verder


LuckyTV neemt Kees van der Staaij op de hak
Dit is misschien wel de beste manier waarop er op het Hom... lees verder


Man springt op een walvis en snijdt een verstrikkend touw los
Visser Sam springt op aandringen van zijn collega op een ... lees verder


Omhelzing gaat fout
Een 4-jarig meisje begroet de vriend van haar grote broer... lees verder


Wat knap van Patty Brard! Ze is van 97,9 kilo naar 69,8 kilo afgevallen
Bekijk alle afleveringen van Patty's vlog voor Linda.tv w... lees verder


Turkse bestuurder bindt vrouwelijke passagier vast achter de auto
De turkse politie heeft de bestuurder van deze bestelbus ... lees verder










_
 
_

50plusser.nl
Over 50plusser.nl
Homepage
Top 20 mogelijkheden
Nieuwsbrieven
Contact
Inloggen
Wachtwoord vergeten
Adverteren
Privacystatement & Cookiebeleid
Sitemap

Lidmaatschap
Gratis lidmaatschap
Plus lidmaatschap
Uitschrijven

IK
Mijn profiel
Mensen uitnodigen
Mijn plekken op internet
Profielfoto's
Hoofdfoto's aanpassen
Gegevens aanpassen
Gebruikersnaam wijzigen
Wachtwoord wijzigen
E-mailadres wijzigen

Leden
Overzicht
Nu online
Verjaardagen
Wie doet wat?
Overzicht
Mijn acties
Wat doen mijn vrienden

Prikbord
Alle berichten
Mijn berichten
Berichten van mijn vrienden

Van de dag
Foto's
Weerfoto's
Fotobewerkingen
Zwart/wit foto's
Video's
Stellingen

Fotoboeken
Overzicht
Mijn fotoboeken
Top fotoboeken

Fotowedstrijd
Overzicht
Huidige top 25
Winnaars
Voorgaande wedstrijden

Chatboxen
1 op 1 livechat
ChatBox
Clubs
Overzicht
Populaire clubs
Nieuwe clubs
Start een club

Blogs
Overzicht
Populaire weblogs
Start een weblog

Forum
Alle forums
Onderwerpen van vandaag
Onderwerpen van deze week
Zoeken

Cursussen
Software
Websites
Gezondheid
50plusser.nl

Zoek & Deel
Overzicht
Wandelroutes
Fietsroutes
Natuurgebieden
Bezienswaardigheden
Campings
Autoroutes
Motorroutes
Overige
Nieuws
Krantenkoppen
Weerbericht

Magazine
Artikelen
Artikel schrijven
Interviews

Extra
Recepten
Evenementen agenda
Ga je mee?
Webgids
Marktplaats
Spelletjes
Braintraining
E-cards maken
Desktop achtergronden
Software downloads
Animaties
Fotokalenders maken
Vandaag
27 berichten
0 tweets
141 foto's
459 reacties

RSS Feeds
Website RSS
Magazine RSS
Weblog RSS
Club RSS

Onze websites
50plusser.nl

Plus lidmaatschap
Word Plus lid voor maar
€ 1,79 per maand!










50plusser.nl
© 2005-2019
Publishious

Camino de las Puentezuelas s/n Buzón 4 29.120 Alhaurin el Grande
CIF / NIF : Y 5412747 X

_
_