De grijze revolutie
Maatschappij, werk & pensioen
Plaats reactie


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 4963
Di Apr 20, 2021 1:06 pm Reageer met quote

https://www.hpdetijd.nl/2021-04-19/de-grijze-revolutie/?share_code=l1REA7xFpHVn


'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


Advertentie











dagmar57



Superlid
Superlid
Lid sinds: 25-3-2017
Antw.: 3016
Di Apr 20, 2021 6:09 pm Reageer met quote

Interessant stuk.
Ik ben het er mee eens dat er een andere visie op ouderenzorg moet komen waarbij de kwaliteit van leven voorop staat en niet het rekken van het leven.
Waar ik me helemaal in kon vinden was een andere hospice beleid, dat spreekt me enorm aan:
Quote:
En zorg dan dat die hospices dichtbij huis zijn, kleinschalig en een warm bad voor stervenden en nabestaanden.” Deze grotere en openlijker aandacht voor het onafwendbare einde, de dood, zou volgens Marseille de ouderenzorg enorm verbeteren.


Nu de piek van de vergrijzing steeds dichter bij komt, lijkt het me goed dat er politiek eens een enorme discussie op gang komt, met name over de kwaliteit van leven. als die voorop komt te staan is dat een win-win situatie, de oudere krijgt kwaliteit en de kosten door eindeloos levens rekken lopen terug.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


NicolaasP



Superlid
Superlid
Lid sinds: 31-3-2010
Antw.: 4963
Wo Apr 21, 2021 11:02 am Reageer met quote

Precies Dagmar.

Quote:
‘Stop geld in het sociaal veraangenamen van de laatste levensfase, niet in het medisch eindeloos oprekken.’
(...)
“De babyboomers zijn niet meer de traditionele, meegaande oudjes die we lange tijd gewend zijn geweest,” meent Marseille. “Zij zijn over het algemeen individualistisch en zelfverzekerd van aard. En willen het heft in eigen handen nemen, waarmee ze in hun jonge jaren, bij de introductie van de pil, al zijn begonnen.”

Gesteld dat haar typering van de nieuwe oudere klopt, welke gevolgen heeft dat dan? “Mede door hun vastberadenheid baas te zijn over hun bestaan, en dus ook over hun sterven, wordt de hoofddoelstelling van de zorg – het zo lang mogelijk rekken van het leven – wel degelijk steeds kritischer bejegend. Neem het begrip ‘kwaliteit van leven’. Dat is niet voor niets al enige tijd aan een opmars bezig. Enerzijds wordt de discussie daarover op een macabere manier aangejaagd door kille kostenplaatjes, maar anderzijds door oprechte, ethische vragen over welk leven het nog waard is om geleefd te worden. Persoonlijk ben ik erg voor het diepgaand bevragen daarvan, hoe pijnlijk dat ook is. Het niet stellen van zulke vragen zal het lijden alleen maar vergroten, bij ouderen zelf, maar ook bij hun omgeving.”


Behalve die meer individualistische tendens is ook de last van het geloof en de geloofsgemeenschap voor het grootste gedeelte van de Nederlandse bevolking afgevallen, dat vergemakkelijkt een mentaliteitsverandering als hierboven wordt geschetst.
Maar die ouderen die "niet mogen beslissen het leven te beëindigen" omdat ze daarmee ter helle verdoemd zouden zijn, die zijn er nog wel natuurlijk.
Daar moet je dan natuurlijk ook rekening mee blijven houden.
En, 'men' (wij allemaal denk ik wel een beetje, of je nu voorstander of tegenstander bent van vrijwillige euthanasie) is er vanzelfsprekend op bedacht dat we geen samenleving moeten krijgen waarin jonge mensen, familieleden, mensen die op een erfenis zitten te azen, kunnen gaan "verwachten" dat iemand die in zijn/haar laatste levensfase is beland er maar eens een punt achter gaat zetten.

Natuurlijk draait dit artikel in de eerste plaats om een betere kwaliteit van leven van aftakelende ouderen.
De toestanden die ik als vrijwilliger enkele jaren een klein beetje meedraaiend in twee verzorgingstehuizen in de buurt heb meegemaakt waren vaak buitengewoon onthutsend.
Bewoners en verzorgenden waren tot elkaar veroordeeld. Ze vormden elkaars probleem. Ik heb zelden een leuk contact tussen verzorgende en bewoner meegemaakt. Het was een surrealistische wereld waarin je je bevond.

Hoe zou het beter kunnen...

Zorgpersoneel in opleiding zou misschien geleerd worden zich daar meer op te focussen. En ze zouden meer middelen daartoe moeten bezitten dan enkel een hartelijke wijze van communiceren waarbij men ook de tijd neemt voor een praatje, een dolletje.
Meer middelen om fragiele, misschien ook dementerende mensen een leuk soort afleiding te bezorgen dan alleen de spelletjes -waar velen niet aan deel kunnen nemen- en 1 maal in de week een muziekoptreden in de centrale hal.

Iemand ideeën?

Bv. we hebben in iedere stad speelgoedwinkels voor kinderen. Bestaan er ook winkels voor ouderen die in meer of mindere mate in een regressie terecht gekomen zijn?
Zo niet, hoe kan dat.... Daar moeten toch allerlei dingen voor te bedenken zijn op het gebied van afleiding, amusement, nostalgisch vertier?

Tijd, aandacht, communicatie, natuurlijk is dat wat deze ouderen het meest nodig hebben. Meer en meer ouderen.
En wie kan ze dat geven, wie wíl dat, wie geeft zijn tijd, zijn aandacht, een stuk van zijn jonge gezonde leven aan ouderen in verval met wie het vaak geen lolletje zal zijn mee te verkeren, al was het maar doordat men zijn eigen voorland ziet, hoort, ruikt, voelt.
Als zoon of dochter zal dat geen probleem zijn misschien, maar bij wie kunnen de ouderen terecht die géén kinderen (meer) hebben, of van wie de kinderen zich afgekeerd hebben.



'Hate is never right, and love is never wrong.'

Roman Kent
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail Bekijk de homepage


dagmar57



Superlid
Superlid
Lid sinds: 25-3-2017
Antw.: 3016
Wo Apr 21, 2021 2:17 pm Reageer met quote

De huidige tendens is dat ouderen niet meer gezien worden als wijs en waardevol.
De huidige tendens is dat iedereen jong en mooi moet zijn (zowel mannen als vrouwen) wat natuurlijk een absurd streven is en mensen in allerlei vormen en maten en leeftijden tekort doet.
Daarnaast wordt vooral gekeken naar de medische kant van ouderdom (rekken) en niet naar de ethische en kwalitatieve kant van de ouderdom.

Er zou veel opener en eerlijker maatschappelijk gediscussieerd moet worden over de dood en alles wat daarbij hoort, de dood hoort bij het leven en doodgaan doen we allemaal, niemand uitgezonderd.

En oud worden doen we ook allemaal, laten we alsjeblieft ophouden met ouderdom als iets beschouwen wat niemand wil zijn.
Waarom zou je niet oud willen zijn en kunnen genieten van de laatste fase in je leven, zonder die verkeerde en in mijn ogen negatieve maatschappelijke kijk op ouderdom.

Er moet een maatschappelijk kentering komen wat betreft ouder worden/zijn met de daarbij behorend de kijk op kwaliteit en een andere medische/ethische houding, dat wordt hoog tijd!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ron1.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 7-9-2019
Antw.: 938
Wo Apr 21, 2021 6:11 pm Reageer met quote

politiek kunnen de ouderen nog steeds geen vuist maken. Over wijsheid gesproken ..........

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Benneke



Superlid
Superlid
Lid sinds: 26-10-2006
Antw.: 8191
Wo Apr 21, 2021 7:02 pm Reageer met quote

Dagmar schreef:

"Er moet een maatschappelijk kentering komen wat betreft ouder worden/zijn met de daarbij behorend de kijk op kwaliteit en een andere medische/ethische houding, dat wordt hoog tijd!"

Vermoedelijk dachten de ouderen van pakweg 40 jaar terug ook zo en wij hebben daar niets aan gedaan.

Ik denk ook dat de jongere generatie daar helemaal niet mee bezig is.
Daarbij denk ik ook dat ouderen, die kern gezond zijn en nog dagelijks van het leven genieten daar niet op zitten te wachten.



Wie vrolijk is, laadt de schijn op zich oppervlakkig te zijn. (Godfried Bomans)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


Tympaan



Superlid
Superlid
Lid sinds: 8-11-2008
Antw.: 28305
Do Apr 22, 2021 10:25 am Reageer met quote

dagmar57 schreef:
De huidige tendens is dat ouderen niet meer gezien worden als wijs en waardevol.
De huidige tendens is dat iedereen jong en mooi moet zijn (zowel mannen als vrouwen) wat natuurlijk een absurd streven is en mensen in allerlei vormen en maten en leeftijden tekort doet.
Daarnaast wordt vooral gekeken naar de medische kant van ouderdom (rekken) en niet naar de ethische en kwalitatieve kant van de ouderdom.

Ik denk dat dat komt omdat de ontwikkelingen op dit moment zo snel gaan dat het niet meer door de generaties doorgegeven kan worden. Vroeger leerden de jongeren van de ouderen en was er een wederzijds begrip voor elkaar. Maar nu komt het maar al te vaak voor dat wat de ouderen geleerd hebben voor de jongeren niet meer bruikbaar is.

Dat idee dat iedereen mooi en jong moet zijn wordt ons vooral opgedrongen door de reclame die constant en overal om ons heen aanwezig is. We laten het ons zelf aansmeren.
Wat de medische kant betreft, hinkt men telkens op twee gedachten. Enerzijds wil men je leven eindeloos rekken, ook al ben je niet veel meer dan een plant aan een automaat. Anderzijds worden ouderen enkel maar gezien als een kostenpost. Afgedankt en nutteloos. Lopen enkel maar in de weg..

Ik denk dat je daar als oudere maar boven moet staan en je eigen plan moet trekken zolang het nog enigszins kan.
Quote:
Er zou veel opener en eerlijker maatschappelijk gediscussieerd moet worden over de dood en alles wat daarbij hoort, de dood hoort bij het leven en doodgaan doen we allemaal, niemand uitgezonderd.

Volgens mij is dat lang niet voor iedereen even gemakkelijk. Dat we allemaal dood gaan is wel duidelijk. Maar vrijwel niemand wil daar aan denken. Als jongere niet omdat het ver weg is en als oudere niet omdat het soms angstwekkend dichtbij is. Maar ook omdat het zo persoonlijk is. Iedereen zal daar toch een eigen invulling aan moeten geven.
Quote:
En oud worden doen we ook allemaal, laten we alsjeblieft ophouden met ouderdom als iets beschouwen wat niemand wil zijn.
Waarom zou je niet oud willen zijn en kunnen genieten van de laatste fase in je leven, zonder die verkeerde en in mijn ogen negatieve maatschappelijke kijk op ouderdom.

Het is het bekende verhaal dat iedereen oud wil worden maar dat niemand oud wil zijn.

Ik denk dat dat toch voor iedereen weer anders is. Met name dat genieten. Als je als oudere nog enigszins gezond ben en je hebt je hobby's nog en nog contacten in de samenleving, dan gaat het allemaal nog wel. Mits je niet op of onder de armoedegrens hoeft te leven.

Maar slaan de kwaaltjes steeds meer toe en ga je steeds meer je beperkingen ondervinden, dan wordt het genieten snel minder. Raak je je hobby’s kwijt omdat je het fysiek en/of financieel niet meer kan en verdwijnen je vrienden en familieleden steeds meer - steeds meer begrafenissen en steeds minder bruiloften – uit het zicht, dan valt er ook steeds minder te genieten.

En al helemaal als je partner wegvalt en je in diepe eenzaamheid verzinkt.

Dan komt er zeker een moment dat je er onderhand wel een punt achter wil zetten.

Quote:
Er moet een maatschappelijk kentering komen wat betreft ouder worden/zijn met de daarbij behorend de kijk op kwaliteit en een andere medische/ethische houding, dat wordt hoog tijd!

Wat wil je dan precies anders hebben? Dat ouderen minder lang verzorgd worden en na een bepaalde levensduur ‘geruimd’ worden. Of dat iemand die uit het leven wil stappen daarvan weerhouden wordt?
Ook dat is allemaal zo persoonlijk. Daar kan een overheid geen regels voor opstellen.

Wat mij betreft bepaalt iedereen zelf of hij/zij wel of niet langer wil blijven leven. Voor mij staat als een paal boven water dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen lichaam. Niets meer en niets minder.



Faber quisque fortunae suae
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 1 van 1

Plaats reactie