Sprookjeswereld van Anky
Het Grand Café
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, ... 12, 13, 14  Volgende Plaats reactie


Biene-Agleh



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 18-9-2009
Antw.: 152
Za Nov 19, 2016 4:15 pm Reageer met quote

Anky , ik hang aan je lippen .






Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Za Nov 19, 2016 5:30 pm Reageer met quote





Anky wat een lief verhaal! Very Happy
Ik heb het met plezier gelezen.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8433
Za Nov 19, 2016 5:47 pm Reageer met quote

Dank je wel Anky....





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Ma Nov 21, 2016 3:42 pm Reageer met quote

Leuk Libelletje!
Je kan gerust hier ook een sprookje van jou neerzetten hoor.
Je had er toen ook een neergezet op freewheelen bij Merlina.
Vond ik ook erg leuk!



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Ma Nov 21, 2016 4:29 pm Reageer met quote

Het volgende sprookje gaat niet over een knappe prins (jammer Briesje)
maar het moet een beetje afgewisseld worden Laughing anders droomt straks iedereen over een knappe prins of prinses.
Daar is niks mis mee hoor, dromen hoort erbij en sprookjes ook!
Ik hoop dat jullie weer van deze genieten.






Kleinduimpje door Anky


Er was eens in de vorige eeuw een gezin met 8 kinderen.
Nu was dat in die tijd heel gewoon, er waren genoeg gezinnen met 10 of 12 kinderen.
Maar dit gezin telde 8 jongens, de moeder had gehoopt dat er nog een keer een meisje bij zou komen, maar helaas... het werden allemaal jongens.
De jongste was een heel klein en tenger ventje, vergeleken met zijn grote broers helemaal.
Dat waren allemaal bonken van kerels die sprekend op hun vader leken.
De jongste was de enige die op zijn moeder leek, hij was ook heel slim en de oogappel van zijn moeder. Omdat hij zo klein was noemden ze hem Kleinduimpje.
De vader was een houthakker die iedere maandag met zijn kameraden meereed naar het woud om bomen te kappen. Iedere zaterdagavond kwam hij thuis, gooide een beurs met geld op tafel en verdween naar de kroeg.
De moeder deed haar best alle kinderen goed te kleden en te voeden, maar dat viel niet mee.
Op een slechte dag kwam de vader thuis met de mededeling dat alle houthakkers ontslagen waren.
Door de ontbossing en de milieubewegingen was er steeds minder werk.
Hij lanterfante een paar dagen thuis, maar was dat al snel zat. Met zijn kameraden trok hij naar de kroeg om te drinken en te kaarten. Soms won hij wat, maar meestal verloor hij het weinige dat hij nog had.
De moeder sprak haar zorg uit, er was weinig eten meer en helemaal geen geld om wat te kopen.
Ze had nog wat groente in de tuin, maar dat was alles.
De houthakker besloot dat hij teveel kinderen had en zei dat hij ze in het grote woud zou brengen.
Misschien was er iemand die zich over hen kon ontfermen.
De moeder verzette zich ertegen en huilde dat ze haar kinderen niet kwijt wilde.
Maar de houthakker was doof voor haar smeekbedes, hij leende een terreinwagen van een kennis. Toen de moeder sliep laadde hij alle jongens in en vertrok naar het grote woud.
Kleinduimpje had zijn ouders afgeluisterd en wist wat zijn vader van plan was. Hij had van zijn moeder een zakje rozijnen gekregen zodat hij niet al teveel honger zou lijden.
Stiekem liet hij iedere keer een rozijn vallen onderweg zodat ze de weg naar huis terug zouden kunnen vinden. Midden in het bos zei de vader bars dat iedereen uit moest stappen.
Daarna reed hij snel weg.
Kleinduimpje dacht dat hij wel meteen de weg terug zou vinden, maar dat viel tegen. De meeste rozijnen waren door de vogels opgegeten. Ze kwamen steeds dieper het bos is. Wat dat betreft viel het wel mee met de ontbossing.
In het grote woud woonde ook een reusachtige man, hij was degene die de houthakkers ontslagen had. Hij had geen zin meer in het bomen kappen, hij had al zoveel verdiend dat hij de rest van zijn leven niet meer hoefde te werken. Met zijn grote laarzen aan stampte hij door het woud, tevreden dat er geen bomen meer gekapt werden.
Zijn vrouw vond het maar niks, ze wilde liever in de stad wonen met haar dochters. Die zeurden iedere keer wanneer ze weer eens gingen shoppen, maar de reus wilde niet dat ze daar heen gingen.
Dus wandelden de meisjes in het bos en mopperden op hun vader.
Misschien konden ze zelf naar de stad gaan met de gepikte creditcard van hun moeder.
Zo vonden Kleinduimpje en zijn broers de dochters van de reus.
De meisjes vonden het geweldig al die jongens en de broers wisten niet wat ze zagen.
De jongste dochter van de reus was net zo klein als Kleinduimpje.
Ze vertelden elkaar hun belevenissen, de meisjes zetten grote ogen op toen ze het verhaal van de jongens hoorden. Ze waren al boos op hun vader maar nu nog meer en ze smeedden gezamenlijk een plannetje. Het kleinste meisje dat Duimelotje heette, vertelde dat hun vader toverlaarzen had. Als je die aanhad kon je wel een kilometer per stap maken.
Ze wachtten tot de reus moe was, dan ging hij een dutje doen op het mos, dan zouden ze zijn laarzen uittrekken en allemaal tegelijk weglopen. De meisjes wisten de weg in het woud.
Het duurde niet lang voor de reus ging zitten tegen een boom, geweldig gaapte en prompt in slaap viel. Het ging best makkelijk de laarzen uit te trekken, Kleinduimpje trok ze aan en ze vormden zich meteen naar zijn voeten. Ze gaven elkaar allemaal een hand, Duimelotje waarschuwde dat ze niet los mochten laten en zo vlogen ze als het ware door het grote woud.
Al heel snel waren ze bij het kleine huisje van de houthakker.
De moeder was zo blij dat haar kinderen weer terug waren. Ze had de houthakker de deur gewezen toen hij terug kwam uit het woud en hem meteen het bos weer ingestuurd. Daar ontmoette hij zijn ex-werkgever die zonder zijn toverlaarzen heel wat minder mans was.
De meisjes gingen met de creditcard van hun moeder eerst heel veel eten halen, ze aten heerlijk met zijn allen en kochten toen alle kledingwinkels leeg.
Daarna belden ze naar hun moeder dat ze niet meer terugkwamen en bij de jongens en hun moeder bleven wonen. De vrouw van de reus bedacht zich geen moment en ging ook naar het stadje toe.
Ze kocht een heel groot huis, vroeg de moeder en haar zoons ook bij haar te komen wonen en ieder kreeg een eigen kamer. De reus moest heel veel alimentatie betalen, daarom ging hij weer bomen hakken en nam de houthakkers wederom in dienst. Ze bleven bij hem in het huis in het woud wonen en ze deden iedere avond monopolie en ganzenborden.

En de jongens en de meisjes met hun moeders woonden nog heel lang gezellig tezamen.
Kleinduimpje en Duimelotje trouwden later met elkaar en kregen twee schattige kleine kinderen die precies op hun ouders leken.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8433
Ma Nov 21, 2016 4:54 pm Reageer met quote

Leuk modern sprookje Very Happy


Mijn lievelingssprookje is Rapunzel.
Daar bedoel ik niks mee hoor Anky Wink Laughing


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Biene-Agleh



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 18-9-2009
Antw.: 152
Ma Nov 21, 2016 7:49 pm Reageer met quote

Weer een mooi verhaal . Het komt dus niet op de grote of sterkte aan , als je maar je hoofd goed gebruikt .




Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Ma Nov 21, 2016 8:03 pm Reageer met quote

Ja hè Biene, zo is het maar net! Laughing

Pandora, ik hou het in mijn achterhoofd! Surprised



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Ma Nov 21, 2016 11:33 pm Reageer met quote





Erg leuk Anky, ik heb er weer van genoten!
Een lekker lang sprookje.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Di Nov 22, 2016 9:54 pm Reageer met quote

Dank je Briesje!
In de volgende komt weer een prins voor hoor! Laughing
Over een paar dagen zet ik een nieuwe neer.
Heb het nu druk met de voorbereidingen van het sint en piet feest.
Gaat bij ons gewoon door, heeft niemand een prbleem mee.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


humor



Superlid
Superlid
Lid sinds: 14-7-2008
Antw.: 10439
Wo Nov 23, 2016 1:01 pm Reageer met quote

Schitterende bewerking van Klein Duimpjuh......... Exclamation Exclamation

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Wo Nov 23, 2016 9:30 pm Reageer met quote

Dank je Humor!
Ik dacht al waar blijf je toch.... Laughing Laughing



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Zo Nov 27, 2016 7:48 pm Reageer met quote





Ik zit bij de sprookjesboom op het volgende sprookje te wachten! Laughing


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Zo Nov 27, 2016 8:19 pm Reageer met quote

Jullie hoeven niet lang te wachten hoor!
Zoek een lekker pjlekje om te slapen, dan zijn jullie morgen de eersten die mijn volgende sprookje lezen!

Beloofd! 🤗🛏🛌🌛🌝



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Ma Nov 28, 2016 12:30 am Reageer met quote

Dan maar eens kijken of vrouw Holle nog een bed met een donzen dekbed over heeft. Laughing





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Ma Nov 28, 2016 3:06 pm Reageer met quote

Daar ben ik met het beloofde sprookje!
Ik hoop dat jullie goed geslapen hebben in het sprookjesbos...

Jullie kennen vast wel het liedje De Koningin van Lombardije van Wim Sonneveld. Dat was de aanzet van dit sprookje.
Ik hoop dat iedereen er weer van geniet, ik heb mijn best gedaan!






Assepoester door Anky

Er was eens een meisje, eigenlijk een prinses, maar dat wist ze zelf niet. Haar moeder was de koningin van Lombardije. Die was in haar rijtuig aan het rijen toen er een staatsgreep in haar land plaats vond. Ze reed spoorslags door naar Nederland en vroeg meteen asiel aan, dat ging daar best gemakkelijk. Ze had wat kroonjuwelen meegenomen en samen met de verkoop van haar antieke rijtuig kocht ze een manege waar ze haar paarden onder kon brengen.
Ze ontmoette een vertegenwoordiger die zo mooi kon praten dat hij zelfs zakjes gebakken lucht kon verkopen. Ze trouwden op huwelijksvoorwaarden zodat de manege en de verkoop van de vertegenwoordiger strikt gescheiden bleven.
Helaas leefden ze niet lang en gelukkig, de koningin stierf in het kraambed na de geboorte van haar dochtertje. De diepbedroefde vertegenwoordiger stelde een zaakwaarnemer voor de manege aan. Een weduwe met een dochtertje van twee jaar, die tevens als huishoudster fungeerde en trok het land weer in. Na een jaar kwam hij weer terug, zag dat zijn dochter goed gedijde en trouwde op aandringen van de weduwe met haar. Daarna ging hij weer de hort op.
Het meisje Eline genaamd groeide voorspoedig op. Haar stiefzusje ontwikkelde zich tot een vervelend mormel die van haar moeder in alles haar zin kreeg.
Na een paar jaar kwam er bericht dat de vertegenwoordiger een fataal ongeluk had gekregen. De stiefmoeder bleef het beheer over de manege houden, maar zou alles op de 18e verjaardag van Elise aan haar moeten overdragen. Ze maakte het leven van het arme meisje zeer onaangenaam en probeerde overal geld uit te slaan zodat ze een aardig spaarpotje kreeg.
Op een dag kwam er een prins uit een naburig land op staatsbezoek. Hij was nog vrijgezel en volgens de geruchten op zoek naar een meisje waar hij mee kon trouwen. De stiefmoeder zag kans om via via een uitnodiging te krijgen voor het bal dat gegeven zou worden ter ere van de prins. Elise was ook uitgenodigd, maar daar ze geen mooie jurk had moest ze maar thuisblijven vond haar stiefmoeder. Die ging samen met haar dochter naar het bal. Elise had er ook weinig zin in, ze bleef wel bij de paarden.
Maar Elise had ook nog een tante waar ze niets van wist, een zus van haar moeder. Die was jaren op zoek geweest naar haar zus na de staatsgreep van hun land. Eindelijk had ze vernomen dat haar geliefde zus overleden was, maar een dochtertje had nagelaten. Dol van vreugde dat ze een nichtje had reisde tante Isabel naar Nederland. Ze kwam precies op tijd om haar nichtje te vinden op de avond van het bal. Aangezien tante Isabel heel goed was in regelen stond er in een mum van tijd de antieke koets voor de deur, dezelfde paarden gingen ervoor en Isabel regelde een prachtige baljurk en deed zelf het haar van haar nichtje. Een paar zilveren schoentjes completeerden het uiterlijk van Elise. Maar tante Isabel zei dat ze moest zorgen precies 12 uur thuis te zijn. De koets was niet langer beschikbaar, anders moest ze een boete van 5000 euro betalen en dat ging boven haar budget.
Elise had een heerlijke avond, ze vond de prins echt een stuk. Hij danste heel veel met haar en probeerde haar te ontfutselen waar ze woonde. Ineens zag ze dat het bijna 12 uur was, ze rende de balzaal uit, struikelde op de trap over haar lange jurk en hinkte op één schoen verder. Gelukkig stond het rijtuig klaar en precies toen de klok 12 sloeg was ze thuis. Niet veel later kwam de stiefmoeder en de stiefzus thuis en ze praatten honderduit over het geweldige bal en knappe prins. Elise moest stiekem lachen want ze hadden haar echt niet herkend.
De volgende morgen echter kwam tante Isabel op bezoek met de prins in haar kielzog. Ze had hem alles verteld, ook dat haar nichtje een echte prinses was. De prins had het verloren zilveren schoentje bij zich en toen hij het aan Elise’s voet schoof herkende hij meteen het mooie meisje waar hij zoveel mee gedanst had.
De stiefmoeder en haar dochter werden het huis uitgezet. Tante Isabel nam de manege voorlopig voor haar rekening en Elise ging met de prins op bezoek bij zijn ouders. Ze konden het meteen goed met elkaar vinden en na verloop van tijd trouwde Elise met de prins. Tante Isabel vond het werken met de paarden zo heerlijk dat ze er bleef en haar familie liet overkomen. Elise kwam nog heel dikwijls met haar prins op bezoek en na verloop van tijd kwam er een klein prinsesje bij.
En ze leefden nog lang en gelukkig met elkaar.



Geniet van het leven!


Laatst aangepast door Ankyy op Do Mrt 16, 2017 11:20 pm, in totaal 2 keer bewerkt
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Ma Nov 28, 2016 5:22 pm Reageer met quote

Anky het mooiste vind ik de vertegenwoordiger met zijn zakjes gebakken lucht. Laughing
Leuk geschreven!

ik heb het nachtje bij vrouw Holle goed doorstaan. Laughing




Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8433
Ma Nov 28, 2016 6:39 pm Reageer met quote

Schitterend Anky Laughing

Libelletje wij blijven kinderen Laughing





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Ma Nov 28, 2016 11:53 pm Reageer met quote

Ja hoor, wij blijven kinderen!
Mijn vader zei altijd: Als gij niet wordt als kinderen zult ge rijk der hemelen niet binnen gaan. Dat was meer als grapje bedoeld als iemand een beetje uitgelaten deed.
Hij was (vroeger) een gelovig man, het is een citaat uit de bijbel, al had ik als kind al mijn bedenkingen tegen de hemel.
Ik was best een braaf meisje, maar het idee dat je in de hemel altijd in aanbidding moest zitten en geen gekke dingen mocht doen sprak me absoluut niet aan.
De hemel leek me erg saai, maar dat sprak ik natuurlijk niet hardop uit toen ik nog klein was. Ook het idee dat god alles kon zien, zelfs in het donker vond ik maar niks.
Dat soort dingen werd op school verteld, thuis werden we nooit bedreigd met de hel of het vagevuur. Mijn ouders geloofde ook niet zo heel erg volgens mij.
Mijn moeder stierf veel te jong, toen was mijn vader helemaal van zijn geloof gevallen.
Hij vond het niet terecht, is ook nooit meer goed gekomen.

Jeetje, we zitten in sprookjeswereld, heb ik het ineens over serieuze dingen!
Ik laat het toch staan....



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1599
Di Nov 29, 2016 12:08 am Reageer met quote

Dat vind ik een hele mooie gedachtengang Libelletje!


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 2 van 14 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, ... 12, 13, 14  Volgende

Plaats reactie