Sprookjeswereld van Anky
Het Grand Caf
Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 11, 12, 13, 14  Volgende Plaats reactie


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Do Mei 17, 2018 9:34 pm Reageer met quote





Tjonge wat een superleuk sprookje, ik heb het met veel plezier gelezen!
Hl grappig geschreven!
Ik zag het helemaal voor mij. Laughing
Klasse!


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8413
Do Mei 17, 2018 9:45 pm Reageer met quote

Anky je schudt ze zo uit je mouw!
Heel leuk en spannend Very Happy





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Do Mei 17, 2018 10:12 pm Reageer met quote

Dank jullie wel!


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Do Jun 21, 2018 10:35 pm Reageer met quote

Ik heb een nieuw sprookje geschreven.
Het is een oud Hongaars sprookje in een nieuw jasje.

Het oorspronkelijke verhaal loopt dramatisch af, maar jullie weten dat ik voor een goede afloop ga!

Veel plezier met lezen.






De drie prinsessen door Anky


Er was eens een koninklijk gezin, koning Acer, koningin Belinda en drie prinsessen, Cecily, Dorine en Emilia. De twee oudsten waren mooie meisjes, de een met blond krullend haar en grijze ogen, de ander met een donker golvende haardos en bruine ogen. De jongste prinses was niet zo mooi, ze had rossig sluik haar en grote groene ogen. Maar als ze lachte straalden haar ogen en haar hele gezicht. Als de mensen naar haar keken en dat zagen waren ze als betoverd. Haar twee zussen lachten zelden, ze voelden zich hoog verheven boven alle mensen. Koning Acer was een aardige man, de koningin echter had het voor het zeggen. Hij kon niet zo goed tegen haar op. De koningin droeg altijd japonnen, je kon het echt geen jurken noemen, maar figuurlijk gesproken had ze de broek aan. Toen de koning met haar trouwde had hij het zich heel anders voorgesteld. In zijn land was het niet de gewoonte dat de oudste op de troon kwam. Nee, degene die het populairste was bij het volk en met de meest geschikte prins of prinses trouwde werd koning of koningin. Heel democratisch, als er maar wel met iemand van koninklijk bloed getrouwd werd. Hij was zelf de middelste van drie prinsen, zijn twee broers hadden allebei weinig ambitie om koning te worden. Alleen met de koningin had hij zich misrekend, ze was zo lief en aardig voor ze trouwden, maar dat was snel over. Nu zat hij zelf met het dilemma, wie van zijn dochters moest hem opvolgen? Er kwamen prinsen uit alle landen. Natuurlijk moesten de prinsessen ook met iemand van koninklijke bloede trouwen! De koningin was druk bezig met selecteren. De twee oudsten waren er allebei van overtuigd dat zij het beste hun vader op konden volgen, maar zodra de prinsen hun jongste zus zagen lachen vielen ze als een blok voor haar. Daar moesten ze wat aan doen!
Op een dag lokten ze hun zus mee naar een baai waar ze dikwijls gingen zwemmen. Terwijl de een haar vast hield sloeg de ander haar met een dikke tak van de esdoorn die ze meegenomen had, op haar hoofd. De prinses viel neer, er vloeide bloed uit haar hoofd, dat opgezogen werd door de bodem. Haar zussen pakten hun bewusteloze zus op en gooiden haar in het water, toen sprongen ze er zelf in met hun kleren aan. Terwijl de jongste prinses wegdreef klommen ze op de kant en renden naar het paleis toe. Ze schreeuwden dat hun zusje in het water was gevallen, dat ze geprobeerd hadden haar te redden. Maar dat was niet gelukt. Er werd een reddingsploeg gevormd maar de jonge prinses werd niet meer gevonden. Later gingen de twee oudsten terug naar de baai en lachten in hun vuistje. Maar daar zagen ze dat de tak op de plaats waar het bloed in de bodem was gevloeid, een stevig boompje was geworden. Ze probeerden het uit de grond te rukken, maar dat lukte niet. Ze droegen de tuinman op het boompje om te hakken en in het water te gooien. Maar de tuinman ging ‘snachts stilletjes terug, groef het boompje uit en plantte het in de paleistuin. Het leek wel of het boompje fluisterde maar hij kon het niet verstaan. Hij haalde de koning erbij die treurde om zijn jongste dochter. De boom fluisterde en de koning luisterde. “ Wees niet bedroefd, het kind van uw bloed zal wederkeren.”
De jaren gingen voorbij, het kleine esdoornboompje werd een grote boom, de koning zat graag in de schaduw ervan, hij luisterde naar de boom en wachtte. Hij had nog steeds geen beslissing genomen omtrent de opvolging. Zijn twee oudste dochters vochten als kat en hond, ze wilden allebei koningin worden. De prinsen kwamen nog steeds op bezoek en de koningin probeerde de beste eruit te zoeken. Tot er op een dag een vrouw in de paleistuin verscheen. De koning zat in de schaduw van de esdoorn en niemand had haar zien komen. Ze zei een enkel woord. “Vader.” Koning Acer sprong op en omhelsde zijn verloren dochter. Ze vertelde dat een school vissen haar drijvende had gehouden toen ze bewusteloos in het water lag. Ze hadden haar naar een klein eiland gebracht, daar woonde een kluizenaar. Hij had haar wonden behandeld en haar eten gegeven. Ze was daar jaren gebleven, had heel veel geleerd van de oude man. Ze wilde daar voor altijd blijven, het was er zo mooi en vredig. Maar de kluizenaar had gezegd dat ze terug moest gaan. Alleen zij kon de vrede in het land bewaren als de tijd van de koning gekomen was.
Koning Acer besloot meteen afstand te doen van de troon ten behoeve van zijn jongste dochter. De twee oudste zussen werden verbannen naar het eiland van de kluizenaar om daar te leren met de natuur om te gaan. Koningin Belinda was van de een op de andere dag stom geworden, ze kon geen woord meer zeggen en moest communiceren via een tablet dat ze altijd met zich meedroeg. Koning Acer zat veel onder de grote esdoorn en luisterde nog steeds naar zijn gefluister. Veel vogels zochten daar een plekje en bouwden hun nesten. De jongste prinses die nu koningin Emilia was regeerde met grote wijsheid. Ze zocht geen prins als levensgezel, maar koos uiteindelijk voor de zoon van de tuinman. Trouwen vonden ze allebei niet noodzakelijk, maar uiteindelijk toen een kind zich aandiende leek het toch handiger om later eventuele erfkwesties voor te zijn. Ze trouwden zeer eenvoudig in de paleiskapel waar alleen de koning, de koninginmoeder en de oude tuinman bij waren. Koningin Emilia kreeg een zoon die ze Acer noemde, hij leek sprekend op zijn grootvader. Nu was de cirkel rond en het land beleefde een lange tijd van vrede en welvaart.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Perla.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 3-11-2016
Antw.: 9509
Vr Jun 22, 2018 2:23 pm Reageer met quote




Tjonge, spannend!
Erg goed geschreven Anky, het blijft altijd leuk om jou sprookjes te lezen!
In inderdaad een happy end. Love


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8413
Zo Jun 24, 2018 5:13 pm Reageer met quote

Erg mooi ! Very Happy

Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Ma Jun 25, 2018 3:19 am Reageer met quote

Dank jullie wel! 😗


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Zo Jul 29, 2018 3:51 pm Reageer met quote

Een heel nieuw sprookje over een monster.
Op dat idee kwam ik doordat iemand vertelde dat hij als kleine jongen bang gemaakt werd door zijn grote broers voor een eng monster.
50 jaar na dato weet hij nog de naam van het monster!






Willy en de Bulleketroet door Anky

Er was eens een jongen die graag tekende, zijn naam was Willy vooral monsters tekende hij in alle soorten en maten. Toen hij nog klein was tekende hij op het behang waar zijn vader niet echt blij mee was. Toen hij groter werd tekende hij op de rand van de krant, wat zijn moeder weer niet fijn vond, zijn schoolagenda en al zijn schriften waren versierd met tekeningetjes van verschillende soorten monsters.
Op een dag vond hij op de rommelmarkt in zijn dorp een ouderwetse tekendoos. Er zaten vakjes in waar hij een kroontjespen vond met een potje oostindische inkt (dat is heel iets anders dan oostindisch doof) Ha fijn , daar kon je mooie pentekeningen mee maken. Er lagen ook een paar staafjes houtskool in. Hij hoefde er maar twee euro voor te betalen. Verheugd holde hij met zijn schat naar huis. Hij had nog nooit met houtskool getekend en ging dat meteen proberen op een groot vel wit papier. Hij tekende een groot harig monster met gemene ogen, puntige tanden en scherpe klauwen. Toen hij naar bed ging lag de tekening op zijn bureau. sNachts werd hij wakker van gegrom, hij knipte zijn bedlampje aan en zag een grote schaduw op de muur achter zijn bed. Voor zijn bed stond een harig monster met zwarte ogen, puntige tanden en scherpe klauwen. Zijn getekende monster was tot leven gekomen, maar dan 10 keer zo groot. Hij schreeuwde van schrik, even later hoorde hij voetstappen op de gang. Het monster dook met een vaart onder zijn bed, net voordat zijn moeder om de hoek van de deur keek. Ze vroeg of er een monster onder bed lag en ze met de stofzuiger moest komen. Hij mompelde iets over een droom en lachte flauwtjes. Toen hij nog klein was en zijn tweelingbroers, die 10 jaar ouder waren, hem altijd bang probeerden te maken met een monster die ze de Bulleketroet noemden kwam zijn moeder steevast met de stofzuiger om het monster op te zuigen als hij niet naar bed durfde. Dat was jaren geleden, natuurlijk was hij allang niet bang meer voor monsters onder zijn bed. Toen zijn moeder weg was kwam het monster tevoorschijn en ging op de rand van zijn bed zitten.
Waarom kroop je onder mijn bed? vroeg Willy nieuwsgierig. Het monster zuchtte. Weet je hoe stoffig zon stofzuigerzak is? Ik moest iedere keer niezen als je moeder me op zoog. Maar hoe komt het dat je nu hier bent? Het monster was verontwaardigd. Jij hebt me getekend met een staafje toverhoutskool, om middernacht kom ik dan tot leven. Wily dacht na en vroeg: En wat ga je nu doen? Het monster gromde even Als jij wilt dat ik blijf blijf ik, omdat jij me getekend hebt. Hij vertelde verder dat hij niemand kwaad kon doen, wel laten schrikken en zijn tanden ergens inzetten, niet echt bijten. Dat geloofde Wlly best, het monster zag er afschrikwekkend uit. Hij had een idee, op school waren een paar oudere jongens die graag de brugklassers pestten. Ze pakten hun appels af, schopten tegen hun fietsen en waren pas tevreden als er gehuild werd. Niemand durfde wat te zeggen en de leraren hadden niets in de gaten. Het gebeurde altijd achter hun ruggen.
De andere dag ging Willy naar school met het monster in zijn rugzak. Het was verbazingwekkend dat zon groot monster daar in paste. Tijdens de pauze gebeurde het. De pestclub greep achter het fietsenhok een paar brugklassers beet. Willy stapte er naar toe een beetje bang toch wel en zei dat ze de brugpiepers met rust moesten laten. De jongens lachten spottend en eentje kwam dreigend naar hem toe. Maar Willy had de gesp van zijn rugzak van tevoren losgemaakt. Het monster kwam tevoorschijn, drie meter hoog en boog zijn kop. Met scherpe tanden greep hij de pester bij zijn riem en gooide hem in de lucht. De jongen schreeuwde in doodsangst en plaste in zijn broek. Het monster ving hem weer op in zijn grote bek en slingerde hem in graskant. De tweede hing hij over een tak van een boom, de andere pesters gingen er gillend vandoor. De brugklassers keken vol ontzag naar Willy en renden toen naar het schoolplein. Natuurlijk geloofden de volwassenen niets wat er over een monster gezegd werd. Monsters bestaan niet! De Bulleketroet was alweer in de rugzak van Willy gedoken en Willy liep er heel onschuldig mee de school in.
Vanaf die dag had Willy altijd zijn rugzak bij zich als hij ergens heen ging. Hij tekende nog een paar monsters erbij als gezelschap voor de Bulleketroet. Ze hoefden geen eten of drinken, ze pasten met zijn allen in zijn rugzak. Maar als ze eruit kwamen werden ze heel groot en dreigend. Zo gauw hij ergens iemand zag die gepest werd liet hij ze eruit en iedere keer weer liepen de pesters gillend weg als de Bulleketroet en zijn maatjes ze bang hadden gemaakt. Het mooiste ervan was dat alleen grotere kinderen de monsters konden zien. Ze kwamen tevoorschijn als Willy ze riep en maakten pesters bang, maar volwassen mensen zagen niets. Alleen dat er een jongen of meisje door de lucht vloog en in een boom bleef hangen of in een grote plas viel.
En zo maakte Wlilly en de Bulleketroet schoon schip op alle scholen. Er was geen enkele andere plaats in heel Nederland waar kinderen met zoveel plezier naar school gingen.
Willy werd later een groot tekenaar. Hij zette zich vooral in om pesten op school tegen te gaan. Zijn monstertekeningen gingen de hele wereld over. Iedereen wilde een tekening van de beroemde Bulleketroet, het symbool tegen pesten, aan de muur hebben.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Saga.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 19-7-2018
Antw.: 2850
Zo Jul 29, 2018 6:13 pm Reageer met quote



Zo, nog maar een monstertje er bij.Laughing

Dit is een prachtig sprookje Anky.
Helaas is pesten nog steeds niet uitgebannen.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8413
Ma Jul 30, 2018 9:14 pm Reageer met quote





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Za Aug 25, 2018 4:12 pm Reageer met quote

We zijn weer een maand verder dus heb ik gebroed op een nieuw sprookje.
Dit keer met een eigen tekening erbij.
Ik hoop dat dat ook in de smaak valt!

Veel plezier met lezen!






De kip en het ei door Anky


Er was eens een kip. Het leek een gewone bruine kip maar dat was niet zo. Ze was de kleinste en jongste kip in het kippenhok en ook de enige die bruin was. De andere kippen waren grote witte kippen die de kleine bruine kip negeerden of naar haar pikten als er voer gestrooid werd. Er was ook nog een zwarte knorrige haan, maar die bemoeide zich nauwelijks met het kippenvolk. Hij was oud en had geen zin meer de orde te handhaven in het kippenhok. Daar werd teveel gekakeld en dat was hij helemaal beu. De kleine bruine kip was echter slim genoeg om de agressieve kippen te ontlopen. Op een dag voelde ze dat ze eindelijk haar eerste ei ging leggen. Ze ging naar buiten het erf op waar ze overdag rondscharrelden. Aan de rand stonden grote bomen, daaronder zacht gras. Het bruine kippetje ging daar zitten en perste en perste, het viel nog niet mee! Maar eindelijk voelde ze dat het gebeurd was. Trots draaide ze zich om en keek naar haar eerste ei. Wat een vreemd ei! Het was niet bruin, niet wit maar had een schitterende gouden gloed. Wat moest ze daar mee, dat kon je vast niet eten! Vanuit de boom kwam een grote ekster gevlogen, die had daar zijn nest, gelokt door de schittering. Oh wat een prachtig gouden ei! Wat jammer dat het zo groot is, dat kan ik niet meenemen naar mijn nest. Mijn snavel is niet groot genoeg. De kip vroeg aarzelend of de boer dit ei wel zou willen hebben? De ekster begon te lachen. Mensen zijn dol op goud, geloof maar dat de boer achter je kont aan blijft lopen. En dat was ook zo, zo gauw de boer in de gaten had dat de kleine bruine kip een gouden ei had gelegd ging hij met het ei naar de juwelier. Die pakte een loep en bekeek het ei nauwkeurig. Achttien karaat goud, dat was niet mis. De volgende dagen ging de boer achter de bruine kip aan om het ei te pakken zo gauw het gelegd was. Het ging hem niet snel genoeg eigenlijk, wat is nou n ei per dag? Die kip had vast nog een heleboel eieren in zijn buik zitten. De boer droomde van een heel groot bedrijf, hij zou een landhuis laten bouwen, veel mensen in dienst nemen en zelf in een dure auto rijden. Met zon grote sigaar uit Cuba kon hij rondlopen om alles in ogenschouw te nemen. Hij mocht natuurlijk in huis niet roken, dat vond zijn vrouw niet goed. Maar misschien nam hij ook wel een andere vrouw. Eentje die niet zeurde als hij met modderlaarzen de kamer binnen liep. Maar dat zou zijn dochter misschien niet goed vinden. Dan nam hij ook een andere dochter, of een zoon Eentje die niet elk uit het nest gevallen vogeltje opraapte en verzorgde. Dat leek hem wel wat.
Iedere keer als de bruine kip een gouden ei legde onder de boom kwam de ekster het bewonderen voor de boer het weg kon halen. En iedere keer verzuchtte de ekster dat hij zo graag zon ei in zijn nest wilde. Op een dag zei de kip dat ze toch de boom in kon vliegen en in het eksternest een ei leggen? De ekster begon te stralen en zo gebeurde het. De ekster had toch een gouden ei bij zijn verzameling. Maar die dag had de boer geen ei kunnen rapen. Hij ging tekeer, hij dacht dat iemand het ei gestolen had. Daarna hield hij de bruine kip nog beter in de gaten. Hij had inmiddels zijn dure auto op afbetaling en een aannemer in de arm genomen voor de bouw van het landhuis. Toen hij zag dat de kip de boom in vloog om een praatje met de ekster te maken, haalde hij een ladder, zette hem tegen de boom en haalde het eksternest leeg. Hij gooide alles behalve het gouden ei op de grond. Een kettinkje, zilverpapier, een spijker en glimmende knoop, een ringetje, alles wat de ekster verzameld had. Daarna greep hij de bruine kip en kortwiekte haar vleugels. Nu kon ze niet meer vliegen, alleen een beetje fladderen. Het arme bruine kippetje was helemaal van de leg, ze kon geen ei meer leggen. Toen werd de boer zo boos dat hij zijn bijl ging slijpen en een groot mes pakte. Hij zou de kip de kop afhakken en de buik opensnijden want daar moesten nog een heleboel gouden eieren inzitten. Maar zijn dochter had in de gaten wat haar vader van plan was. Ze pakte de kip vliegensvlug op, verstopte haar onder een grote sjaal en nam haar mee naar haar kamer. De boer zocht overal, liep stampend over het erf zwaaiend met zijn bijl. Alle kippen renden kakelend alle kanten op. Zijn dochter maakte op haar balkonnetje een plekje voor de kip, strooide voer en zei dat ze heel stil moest zijn. De ekster kwam langs vliegen om verslag uit te brengen. Hij had zijn nest weer in orde gemaakt en alle glinsterdingen verzameld. Een paar dagen later legde de bruine kip een gouden ei op het balkonnetje, heel stilletjes zonder enig gekakel. Het meisje ging verheugd met het ei naar haar moeder. Eindelijk konden ze zelf plannen maken. Ze wachtten tot ze nog een paar eieren verzameld hadden. Toen verlieten ze met de bruine kip de boerderij en gingen met de trein naar een dorpje ver weg. De ekster ging met hen mee en bouwde een nieuw nest bij het leuke boerderijtje wat ze kochten van de opbrengst van de gouden eieren. Daar bleven ze wonen. Ze namen een toom kleine bruine kippen waar hun kippetje helemaal niet opviel. Ze verkochten de gewone eieren op de plaatselijke markt en soms verkochten ze een gouden ei aan de juwelier, voor een zacht prijsje, die hield zijn mond stijf dicht. Het was een aardige man en hij wilde echt geen kip met gouden eieren slachten. En natuurlijk kreeg de ekster weer een gouden ei voor in zijn nest.
De boer intussen was failliet gegaan, hij kon zijn schulden niet meer betalen. Hij brabbelde alleen maar over een bruine kip en zwaaide met zijn bijl. Voor zijn eigen veiligheid en die van anderen werd hij opgenomen in een inrichting waar hij tot de dag van vandaag nog steeds verblijft.



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Saga.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 19-7-2018
Antw.: 2850
Za Aug 25, 2018 10:03 pm Reageer met quote





Het is weer een bijzonder leuk sprookje geworden Anky! Laughing
En een eigen illustratie er bij is ook heel bijzonder, je moet het maar kunnen!
Ik heb er zoals altijd weer van genoten! Wink


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8413
Zo Aug 26, 2018 1:28 pm Reageer met quote

Leuk sprookje Anky! Very Happy





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Saga.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 19-7-2018
Antw.: 2850
Ma Okt 22, 2018 8:24 pm Reageer met quote




Eens kijken of Anky weer eens voorbij komt in haar sprookjeskoets.Very Happy
Komt er nog iets uit je pen Anky of ben ik te ongeduldig? Laughing


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Ma Okt 22, 2018 9:16 pm Reageer met quote

Ha Saga, het is inderdaad alweer een poosje geleden.
Beetje drukke tijd geweest voor mij.

Maar.....ik ben aan een nieuw sprookje begonnen en omdat het nu herfstvakantie is en ik wat meer tijd heb verwacht ik dat het deze week wel gaat verschijnen! 🤗



Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Vr Okt 26, 2018 11:34 am Reageer met quote

Hier is het dan hoor, het nieuwe sprookje!
Ik hoop dat iedereen er weer van geniet!

Het meisje met de twee linkerbenen door Anky


Ergens in het midden van het land woonde een meisje, zoals honderden andere meisjes. Ze had ouders, een grote broer, ging naar school en deed aan sport. Ze hield van lezen maar ze was helemaal gek van voetbal. Toen ze zes jaar was mocht ze bij een voetbalclub, jongens en meisjes door elkaar. Dat ze geen bal kon raken was niet zo erg. Maar toen ze ouder werd en in een team met alleen meisjes kwam werd het wat lastiger. Ze kon harder lopen dan ieder ander, meisjes en jongens. Ze was het eerste bij de bal, maar ze schopte altijd de verkeerde kant op. Het was al bijzonder als ze de bal raakte. De trainer zei zuchtend dat ze twee linkerbenen had. Had ze er al eens aan gedacht om atletiek te gaan doen? Hardlopen? Maar nee, ze wilde alleen voetballen. Op een dag na weer een verloren wedstrijd zat ze somber aan de rand van het bos op een omgewaaide boom toen ze een klein brommerig stemmetje naast zich hoorde. Ze keek opzij en zag een grote zwarte dikke spin die vroeg waarom ze zo treurig keek. Ik heb twee linkerbenen en daarom kan ik niet voetballen. Ik wou dat ik twee rechterbenen had, dan zou het vast beter gaan. Het meisje keek naar de spin en vond hem niet eens griezelig. Peinzend zei de spin. Misschien moet je naar de bosheks gaan. Die kan best goed toveren. Ze heeft een poos geleden een mug in een olifant veranderd, dat is heel moeilijk. Haar moeder, de opperheks kon dat niet. Die is nu zo boos dat ze de bosheks in de gaten laat houden door de grote tovenaar. Sssstttt zie je die grote kraai? Dat is een spion van de grote tovenaar! De spin holde opgewonden om de boom heen en kroop toen op de schouder van het meisje om in haar oor te fluisteren. Weet je, ik was vroeger een jongen, maar door een foute spreuk werd ik een spin. Maar omdat ik dat eigenlijk wel leuk vond ben ik dat nog steeds. Ik hoef geen huiswerk te maken, maak zelf uit wanneer ik ga slapen of eten, maar al die vliegen komen intussen mijn neus uit. Ik zou wel weer eens lekkere tomatensoep willen eten of een big mac! Ik ga met je mee naar de bosheks, wel met een omweg voor die spion! Het meisje volgde de spin die regelmatig aan een draad heen en weer slingerde. Dat vond hij leuk, net als Tarzan altijd deed. Alleen kon hij geen grote schreeuwen geven, dat was wel jammer. Bij het huisje van de bosheks gekomen zei de spin dat ze snel snl naar binnen moest gaan. Hij bleef buiten de wacht houden en zou waarschuwen als de kraai eraan kwam. Binnen zag het meisje een vrouw met vuurrood haar met een mal mutsje op. Ze had een spitse kin en neus en bontgekleurde kleren aan. Ze zat aan een tafel waar een laptop en een glazen bol op stond. Ze legde haar vinger op de lippen, stond op en trok een rolgordijn voor het raam. Toen wenkte ze het meisje en nam haar mee een andere kamer in. Daar stond een hemelbed met gordijnen vol sterren en manen. Er stond ook een grote spiegel met een bewerkte rand. Het leek net een deur. De bosheks prevelde een paar woorden, pakte het meisje bij de hand en trok haar door de spiegel heen. Vol verbazing keek het meisje om haar heen. Ze stond op een grasveld met allemaal wonderlijke bloemen. Hier zijn we veilig voor pottenkijkers, zei de heks monter. Vertel nu maar wat je wilt. Het meisje vertelde over de voetbal en haar linkerbenen en dat ze graag rechterbenen wilde. De heks keek zorgelijk in haar toverboek. Blijf daar staan, heel stil, ik moet me concentreren! Het lukt niet altijd in n keer. Ah hier heb ik hetrechterbenen! Ze zwaaide met haar hand en zei een spreuk. Het meisje keek naar haar benen, het zag er raar uit, haar ene schoen knelde ineens. Ze had letterlijk twee rechterbenen. Maar zo kan ik toch niet lopen. Ze keek ontsteld. De bosheks riep uit dat ze rechterbenen wilde, nu had ze rechterbenen en was het nu nog niet goed? Ineens kwam de dikke spin door de spiegel gekropen, hij kriebelde tegen dre heks haar benen en begon opgewonden te fluisteren. De bosheks vloog overeind en ging met een vaart door de spiegel heen schreeuwend dat ze het spuugzat was en ze die spion een lesje zou leren. De grote kraai zat op de schoorsteen en probeerde daar naar binnen te komen. Hij keek vals naar de heks, die stak haar handen in de lucht, riep een spreuk en de kraai gleed als een dikke worm van het dak af. Hij kronkelde snel naar de struiken want er kwam al een ekster aangevlogen om hem op te pikken. De bosheks ging voldaan naar binnen en weer door de spiegel. Daar stond het meisje verdrietig naar haar twee rechterbenen te staren. Maar de heks lachte en zei een nieuwe spreuk. Nu had ze weer een rechter en een linkerbeen. Maar volgens de heks zou ze nu elke bal kunnen raken zowel rechts als links. De spin wilde weer graag een jongen zijn, dus toverde de heks hem weer om. Ze bedankten de heks en samen gingen ze terug naar het voetbalveld. Er was niemand meer, maar ze zochten een bal om te voetballen. En ja hoor, ze raakte elke bal heel zuiver, schoot keer op keer in het doel.
Het meisje werd een geweldige voetbalvrouw. Clubs stonden te dringen om haar over te nemen, maar ze weigerde elk aanbod. Ze bleef haar eigen club trouw, de jongen werd trainer en hun club behaalde de wereldtitel. Later vertelden ze hun kinderen en kleinkinderen hoe ze elkaar ontmoet hadden bij de bosheks en hoe ze zo goed had leren voetballen. Het verhaal dat net een sprookje was en waarin ze lang en gelukkig leefden..







Geniet van het leven!


Laatst aangepast door Ankyy op Do Nov 01, 2018 12:28 pm, in totaal 29 keer bewerkt
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Saga.1



Superlid
Superlid
Lid sinds: 19-7-2018
Antw.: 2850
Vr Okt 26, 2018 8:39 pm Reageer met quote




Anky wat een enig sprookje! Laughing
Goed geschreven , ik heb het met plezier gelezen!




Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Vr Okt 26, 2018 11:46 pm Reageer met quote

Dank je wel Saga, was weer leuk om het te verzinnen! Laughing


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Annemoon



Superlid
Superlid
Lid sinds: 4-11-2016
Antw.: 8413
Za Okt 27, 2018 2:04 pm Reageer met quote

En leuk om te lezen Anky Very Happy





Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Ankyy



Superlid
Superlid
Lid sinds: 6-8-2016
Antw.: 1596
Za Okt 27, 2018 4:01 pm Reageer met quote

Dank je Annemoon, daar ben ik blij om. 😘


Geniet van het leven!
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 12 van 14 Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3 ... 11, 12, 13, 14  Volgende

Plaats reactie