De grote smuiger-Dieuwertje List-Hildering.
Schrijven & dichten
Plaats reactie


luciaT.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 15-9-2019
Antw.: 350
Ma Sep 30, 2019 8:55 pm Reageer met quote

Er was eens een kapitein van een binnenvaartschip, die vaarde tussen Zaandam en Alkmaar. De man heette de Wit en toen hij trouwde liet hij 2 huizen , (2 onder 1 kap) bouwen op het Zevenhuizen 1 en 3.
Hij had aparte wensen, hij wenste 2 schoorstenen in elk huis eentje natuurlijk, met de ruggen tegen elkaar en met prachtige bijbel tegels met spreuken ingelegd. De kleur was wit met bruin en helemaal van onder tot boven belegd. Nummer 1 was voor hem en zijn toekomstige gezin en dat huis kreeg een kelder en boven de kelder een opkamer voor de dienstbode. De woning ernaast was voor zijn stuurman en was ook een royale woning voor die tijd.
Op het erf waren 2 schuren en een grote waterput, die gevuld werd met het regenwater van de pannendaken. De grote tuin, werd aangelegd met rozen tegen de muur van de buren en bessenstruiken, en een appelboom in het midden. De perkjes waren met geraniums en hortensia gevuld.
Voor kreeg het een straatje van gele IJselsteentjes en 2 voortuinen, de brug was tegenover de steeg en had een verbinding met de steeg naar de Zaanweg en de boten. Het was een goed huis, een huis dat altijd piepte en mompelde en kraakte, het leefde.
Maar goed, toen wij het bewoonden, heette het Krommenieerpad 1 en 3. Met naast ons op 5, een woonboerderij met een heiligen beelden winkel en een timmermanwerkplaats, tegen het oude Zevenhuizen.
Ik was 4 toen we verhuisden, tot groot genoegen van ons allen, want op het smalle deel van het Pad, waren de huisjes altijd donker. En nu hadden we een tuin en een schuur en een grote zolder, waar ook een vervolg stond van de smuiger. Nu als een wit gevaarte met een ijzeren deur met grote haken erachter, waar vlees gerookt kon worden. En beneden werd de smuiger, het grote vertelboek door mij geïnspecteerd en aangezien ik altijd alles wilde weten, vroeg ik mijn vader wat de plaatjes allemaal betekende. Om de kachel zittend konden we het grote vertelboek zien en gaan vertellen.
Er waren een paar die mij nog benieuwder maakten, een grote vis met een mannetje in zijn bek. “Kijk”, zei Pa, dat is Jonas in de walvis, daar was hij in gevlucht voor boze mensen, hij had gezegd dat het allemaal leugenaars waren, ” maar zie je dat het er heel vlook is voor die walvis, hij ligt zowat op het droge en hij doet zijn bek open, er is een klein spleetje tussen zijn tanden en hij kan zo weer naar buiten lopen.””Grote dieren zijn niet altijd gevaarlijk en snappen soms meer, dan wij weten”. Ik vond het een mooi verhaal en ik wilde er nog eentje, nou, nee zei Pa, je gaat naar bed en morgen is er weer een dag.
En toen moest ik wachten, dus kon ik een mooie uitzoeken, maar ik moest geduld hebben, want ik had begrepen dat er een oorlog was begonnen, met vliegtuigen en soldaten, ik begreep er niet veel van, maar voelde wel de onrust van mijn vader en moeder.
De volgende kwam wat later en het was een tegel die mij heel nieuwsgierig maakte. Een blote man aan een brok hout hangend en 3 mensen eronder. Wat was dat verhaal? Wist Pap dat ook? Toen de avond kwam dat ik het kon vragen was veel later.
“Dit is een moeilijke hoor, lieverd, deze figuur heet Jezus en was een verzetman, een rebel, hij gooide alle mensen die met geld te maken hadden uit de kerk, dat hoorde niet, en hij zei nog meer waar hij het niet mee eens was, hij vond het slecht, heel slecht. Dus de koning van het land en de burgemeester, zeiden tegen elkaar, dat moeten we niet hebben, die man, dat is gevaarlijk voor ons, want wij hebben veel geld, goederen en slaven, die man moet weg. Hij maakt de mensen wijzer, zegt dat we moeten delen, maar dan hebben wij geen macht meer en ze bedachten hoe ze het zouden doen. Dus maakten ze hem zwart en gingen gemene dingen van hem vertellen, tot de gewone mensen hun ook geloofden. Toen pakten de politie hem op en lieten hem dat houten kruis dragen en hingen hem daaraan op. Het was de eerste verzetman van de wereld. En veel mensen vinden hem een held. Zo en nu naar bed.
Bij gebrek aan sprookjesboeken met plaatjes, had ik mijn smuiger en bedacht mijn eigen verhalen, de mooiste vond ik met dat kindje in de wieg. Met de moeder en tantes denk ik. Het was een heel verhaal zei Pa, als het Kerstmis is zal ik het vertellen.
Maar de Kerst in 1943 was ik al 7 jaar en was de tegel eigenlijk vergeten, maar Pa niet. Zo zei hij, ga maar lekker zitten, want het is een verhaal dat iedereen op de wereld wel kent.
Die moeder, die daar zit kreeg dit kindje, omdat een engel haar dat had verteld. Bestaan die dan?, vroeg ik natuurlijk, Nou, Opoe gelooft van wel, die zegt dat als mensen dood gaan, hun ziel naar de andere kant gaat en dat die wel eens terug komen en dan een seintje geven ofzo, maar dat moet je maar aan haar vragen. IK wist dat opoe met kaarten iets deed, maar wat, daar had ik geen kaas van gegeten.
Nou laat me even verder gaan, zei pa, nou die kreeg een baby en dat is de man die daar aan het kruis hangt. Oh, zei ik, wat akelig, vind ik geen leuk verhaal. Hij vertelde door, nu is het oorlog en toen eigenlijk ook, onschuldige mensen sterven, lieve, leuke stoute, maakt niet uit, maar toen hij geboren was, was iedereen blij en die ouders heetten Jozef en Maria, daar heb je wel eens van gehoord.
Natuurlijk met een heilige beelden winkel naast de deur wist ik het wel, maar niet het verhaal. Hij heette Jezus, Oh, zei ik weer, van de kerk? Ja, zei hij, Hij moest veel leren, was een goed mens en veel mensen vonden hem een held, omdat hij zo alles zo goed kon zeggen, wat zij niet konden of wisten. Kijk naar de volgende tegel, een hoofd op een schotel, dat is Johannes de Doper die de baby heeft gedoopt.
Ben ik ook gedoopt, Pap? Nee, lieverd wij komen uit een ander potje, zo zei hij het en ben het nooit vergeten. Pa keek even ernstig en zei toen, je bent nog klein, maar dit moet je onthouden, laat nooit voor je denken, of besluiten nemen, zelf doen en als het fout gaat, zelf op de blaren zitten en die baby, die een man werd, was daarom gevaarlijk en in principe is hij gefusileerd, net als op de Zaanweg, die mannen die zijn dood geschoten. En Johannes de Doper die werd ook doodgemaakt, zijn hoofd eraf. Daar hebben de mensen ook een boek over gemaakt. Alle verhalen bij elkaar gezet, tot heel lang geleden, dat is de Bijbel geworden.
Oh, nou snap ik het, zei ik, met groot bravour, Nou nee, zei Pa, want de grondregel, Samen Delen, hebben ze nooit gevolgd.Zo en nou naar bed, duim uit je mond en slapen met hem.
De smuiger werd in mijn geheugen legendarisch, en later als lezer, die alles las wat los en vast zat, ook de Bijbel gelezen en was het met hem eens, je bent verantwoordelijk voor alles wat doet, dat kan niet over gegeven worden en samen delen is voor mij een grondwet.
Zo leren we onderweg naar de volwassenheid, Opoe gaf haar genen ook aan ons, door het spiritisme en een weten van een leven na de dood. IK heb moedige en lieve ouders gehad, die mij de vrijheid hebben gegeven om zelf alles uit te vissen en mijn eigen verantwoordelijkheid te dragen. Wat mij niet het makkelijkste kind heeft gemaakt altijd benieuwd, altijd vragen en een mensen mens werd.
30 mei 2019 Dieuwertje List-Hildering.

Overgenomen uit De rijke historie van de Zaanstreek



Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Advertentie











Keesvi



Superlid
Superlid
Lid sinds: 1-3-2009
Antw.: 15528
Ma Sep 30, 2019 11:37 pm Reageer met quote

Mooi verhaal.


“Niemand wordt geboren met haat voor een persoon met een andere huidskleur, achtergrond of geloof." (Nelson Mandela)
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage


luciaT.1



Stamgast
Stamgast
Lid sinds: 15-9-2019
Antw.: 350
Di Okt 01, 2019 12:14 am Reageer met quote

Keesvi schreef:
Mooi verhaal.

Dieuwertje kan zo heerlijk vertellen over haar jeugd aan de Zaan.


Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht


Pagina 1 van 1

Plaats reactie